آرشیو خرداد ماه 1402

روش های تشخیص انواع بیماری و به روز ترین مطالب پزشکی

چهارشنبه ۰۷ مرداد ۰۵

آیا ممکن است کیست مویی خود به خود از بین برود؟

خیر. درمان جراحی تنها راه موثر برای از بین رفتن کیست مویی است. جراحی سنتی شامل برداشتن وسیع کیست بوده که نیاز به بستری در بیمارستان دارد، زیرا یک زخم گسترده پس از عمل برای مدت طولانی بهبود می یابد. به دلیل عوارض مکرر ترمیم زخم، اکثر جراحان آن را باز می گذارند که زمان بهبود را تا چند ماه افزایش می دهد.

درمان کیست مویی با لیزر

در حال حاضر لیزر کیست یکی از موثرترین و کم تهاجمی ترین روش های درمان جراحی است. برداشتن کیست مویی با لیزر (بسته شدن با لیزر سینوس پیلونیدال – SiLaC) روشی است که می‌توان آن را با بی‌حسی موضعی یا با بی‌حسی در کانال نخاع یا عدم استفاده از بی‌حسی انجام داد. خود عمل حدود 20 تا 30 دقیقه طول می کشد و بیمار می تواند بلافاصله پس از درمان کلینیک را ترک کند.

عمل جراحی چگونه است؟

برش و درناژ کیست پیلونیدال یک روش ساده است که معمولاً در مطب پزشک و تحت بی حسی موضعی انجام می شود. اول، متخصص مراقبت های بهداشتی به شما تزریق می کند تا ناحیه را بی حس کند. سپس، یک برش کوچک در کیست ایجاد می کنند تا چرک تخلیه شود. این کار باعث کاهش درد و التهاب می شود.

برای درمان کیست مویی به چه دکتری مراجعه کنیم ؟

اگر شما هم یکی از افرادی هستید که سوال های زیر را دارید:

 

  • بهترین جراح و دکتر کیست مویی برای درمان با لیزر کیست؟

 

  • برای کیست مویی به چه متخصصی مراجعه کنیم ؟

 

و اگر کسی هستید که از عمل جراحی سنتی به روش باز یا بسته هراس دارد و به این دلیل اقدام به درمان نمی کند، توصیه می کنیم هرچه سریعتر برای درمان کیست مویی با لیزر اقدام کنید و برای همیشه از این توده چرکی خلاص بشید. برای درمان سینوس پیلونیدال با لیزر کلینیک اچ پی وی می تواند یکی از گزینه های انتخابی شما باشد که منحصرا به درمان بیماری های نشیمنگاهی می پردازد.

 

کادر درمان ما تا زمان نقاهت کامل همراه بیمار بوده و این کلینیک همواره توانسته با بیش از 10 سال سابقه و بالغ بر 1000 عمل موفق در خدمت شما عزیزان باشد.

 

لازم به ذکر است روزانه بسیاری از بیماران از شهرستان ها و شهرهای مجاور از جمله کرج، قزوین، زنجان و.. برای درمان به ما مراجعه می کنند و طی یک ساعت درمان شده و به محل زندگی خود باز می گردند.

 

علت برگشتن مو به داخل پوست چیست؟

2 دلیل اصلی برای رشد مو به داخل و تشکیل کیست مویی وجود دارد.

 

  1. 1. کوتاه کردن مو می تواند آن را به داخل فولیکول خود بازگرداند.

 

  1. 2. پوست مرده می تواند فولیکول را مسدود کند و باعث شود که مو در زیر پوست رشد کرده یا دوباره وارد فولیکول خود یا فولیکول اطراف آن شود. سپس مو به جای فشار دادن به سطح پوست به سمت داخل رشد می کند.

 

اگر موهای خیلی مجعد یا ضخیم دارید، احتمال ابتلا به کیست مویی در شما بیشتر است. کوتاه کردن موهای مجعد یا درشت می‌تواند منجر به نوعی موی زیر پوستی به نام پسودوفولیکولیت یا «برآمدگی‌های تیغی» پس از اصلاح، موچین یا اپیلاسیون مو در ناحیه شود.

 

آیا می توان از کیست مویی جلوگیری کرد؟

شما ممکن است بتوانید با رعایت موارد زیر از برگشتن موهای زائد به داخل بدن جلوگیری کنید:

 

  • شستن پوست با آب گرم و یک پاک کننده ملایم صورت

 

  • لایه برداری قبل از اصلاح

 

  • استفاده از یک ژیلت های تیز یا ماشین های اصلاح

 

  • اصلاح در جهت موها

 

  • استفاده از کرم های موبر برای پاکسازی ناحیه

 

روشهای درمان کیست مویی

متاسفانه هیچ درمان خانگی موثری برای از بین بردن بیماری سینوس پیلونیدال وجود ندارد به جز داروهای مسکن و ضد التهاب. البته در صورت تب، آنتی بیوتیک لازم است. در صورت بروز آبسه باید مداخله با جراحی انجام شود. جراحی شامل بریدن دیواره کیست، تخلیه چرک، شستشو و تخلیه نور آن است. پس از کاهش التهاب، درد کاهش یافته و زخم بهبود می یابد. با این حال، این به معنای خلاص شدن از شر مشکل نیست، زیرا کل ساختار آناتومیکی هنوز زیر پوست است.

 

روشهای درمان کیست مویی

https://bahalmag.ir/%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%b9%d9%84%d8%a7%d8%a6%d9%85-%da%a9%db%8c%d8%b3%d8%aa-%d9%85%d9%88%db%8c%db%8c-%d9%88-%d8%b1%d9%88%d8%b4%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d8%a7%d8%ad%db%8c/

آبسه مقعدی به چه علت است؟

عفونت آبسه پری آنال زمانی اتفاق می‌افتد که نوعی باکتری در غدد کریپت که کانال مقعد را پوشانده‌اند به دام می‌افتد. باکتری ها و مایعات (چرک) جمع می شوند و تبدیل به یک توده قرمز و دردناک می شوند (مانند “جوش”). این نوع آبسه اغلب در نوزادان پسر زیر یک سال اتفاق می افتد.

دیگر علل شایع آبسه آنورکتال عبارتند از:

  • مسدود شدن غدد در ناحیه مقعد
  • عفونت ناشی از شقاق مقعدی
  • عفونت های مقاربتی (STD)
  • ضربه روحی یا زمین خوردن با قسمت نشیمنگاه

آبسه های عمیق رکتوم ممکن است در اثر اختلالات روده ای مانند بیماری کرون یا دیورتیکولیت ایجاد شوند.

عوامل زیر خطر ابتلا به آبسه آنورکتال را افزایش می دهند:

  • رابطه جنسی مقعدی
  • داروهای شیمی درمانی که برای درمان سرطان استفاده می شوند
  • دیابت
  • بیماری التهابی روده (بیماری کرون و کولیت اولسراتیو)
  • استفاده از داروهای کورتیکواستروئیدی
  • ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن در اثر ابتلا به بیماری (مانند HIV/AIDS)

طبق آمار؛ بیماری آبسه مقعدی مردان را بیشتر از زنان تحت تأثیر قرار می دهد. این عارضه ممکن است در نوزادان و کودکان نوپا که هنوز پوشک دارند و سابقه شقاق مقعدی دارند نیز رخ دهد.

علائم

اگر چه علائم شایع آبسه مقعدی؛ درد در مقعد ثابت و ضربان دار همراه با تورم باشد ولی درد ممکن است با حرکات روده، سرفه و نشستن شدیدتر شود.

علائم دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • یبوست
  • ترشح چرک از رکتوم
  • خستگی، تب، تعریق شبانه و لرز
  • قرمزی، بافت دردناک و سفت شده در ناحیه مقعد
  • حساس شدن پوست و بافت ناحیه آسیب داده

در نوزادان، آبسه اغلب به صورت یک توده متورم، قرمز و حساس در لبه مقعد ظاهر می شود. در نوزادان شیرخوار ممکن است از ناراحتی دمدمی مزاج و تحریک پذیر باشد. به طور معمول به جز نشانه های ذکر شده، علائم دیگری وجود ندارد.

تشخیص

betterlives.ir آبسه مقعدی معمولا در طی یک معاینه فیزیکی تشخیص داده می شود. سپس هیچ عکسبرداری دیگری برای تشخیص لازم نیست. نوزادان ممکن است طی معاینه بدخلقی کنند. آبسه مقعدی می تواند زمانی که لمس می شود؛ سفت، قرمز و حساس به باشد. در صورت عدم درمان، عفونت می تواند به صورت موضعی به ناحیه باسن گسترش یابد.

کودکان مبتلا به توده پری رکتوم ممکن است با تب و درد بیمار تر به نظر برسند. محل توده را نمی توان با معاینه فیزیکی تعیین کرد و نیاز به مطالعه اشعه ایکس اضافی، سی تی اسکن یا ام آر آی لگن دارد.

بیماری های مشابه آبسه مقعدی

برخی از بیماری ها به دلیل داشتن علائم مشابه و محل تشکیل یکسان، ممکن است با عارضه توده مقعدی اشتباه گرفته شوند که شامل موارد زیر هستند:

فیستول

یکی از سوالات رایج بیماران این است که آیا فیستول مقعدی همان آبسه است؟ در واقع، فیستول آنورکتال ممکن است از یک آبسه که پیشرفت کرده است ایجاد شود. برخلاف فیستول، آبسه یک کانال دو سر نیست. یک مجرای تک سر بوده که به یک حفره در بافت روی پوست منتهی می شود. این دو بیماری علائم مشابه بسیاری از جمله درد و تورم دارند.