آرشیو اسفند ماه 1403

روش های تشخیص انواع بیماری و به روز ترین مطالب پزشکی

چهارشنبه ۰۷ مرداد ۰۵

انواع بیماریهای التهابی روده و عوارض خطرناک آنها

بیماری التهابی روده (IBD) گروهی از اختلالات مزمن است که باعث التهاب در دستگاه گوارش می شود. دو نوع اولیه بیماریهای التهابی روده عبارتند از بیماری کرون (CD) و کولیت اولسراتیو (UC). هر دو بیماری در صورت عدم درمان می توانند منجر به عوارض شدید شوند. شناخت این بیماری ها و خطرات احتمالی آنها برای مدیریت صحیح و درمان زودهنگام بسیار مهم است. در ادامه بررسی آنها می پردازیم.

1. بیماری کرون (CD)

بیماری کرون یک بیماری التهابی مزمن است که می تواند هر بخشی از دستگاه گوارش (GI) از دهان تا مقعد را درگیر کند. با این حال، اغلب بر ایلئوم (آخرین قسمت روده کوچک) و روده بزرگ تاثیر می گذارد. التهاب در بیماری کرون به طور معمول تدریجی پیش رفته و می تواند به عمق لایه های دیواره روده نفوذ کند.

عوارض بیماری کرون

1. تنگی و انسداد روده

التهاب مزمن در بیماری کرون می تواند منجر به تشکیل بافت اسکار شده و باعث تنگ شدن روده ها شود. این عارضه می تواند منجر به انسداد روده، جلوگیری از عبور غذا و منجر به درد شدید، استفراغ و نفخ شود. در موارد شدید، ممکن است نیاز به جراحی برای برداشتن قسمت آسیب دیده روده باشد.

2. فیستول و آبسه

فیستول ها اتصالات غیرطبیعی هستند که بین قسمت های مختلف روده یا بین روده و سایر اندام ها به دلیل زخم های عمیق ایجاد می شوند. آنها می توانند باعث عفونت شوند که منجر به آبسه های چرکی می شود که ممکن است نیاز به تخلیه و آنتی بیوتیک داشته باشد. فیستول های پری آنال، به ویژه، دردناک بوده و احتمال دارد مدیریت آن دشوار باشد.

درباره آبسه بیشتر بخوانید: https://cliniczarei.com/fistula/abscess

3. سوء تغذیه و کمبود مواد مغذی

بیماری کرون بر جذب مواد مغذی تأثیر گذاشته و منجر به کمبود ویتامین ها و مواد معدنی مانند ویتامین B12، آهن و کلسیم می شود. این می تواند منجر به کم خونی، پوکی استخوان و کاهش وزن شدید شود. اسهال مزمن از دست دادن مواد مغذی را تشدید می کند.

4. افزایش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ

بیماری کرون طولانی مدت، به ویژه اگر روده بزرگ را درگیر کند، به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را افزایش می دهد. غربالگری های منظم برای تشخیص زودهنگام و پیشگیری توصیه می شود.

5. سوراخ شدن روده

التهاب شدید می تواند دیواره روده را ضعیف کرده و منجر به سوراخ شدن قسمتی از روده شود. این عارضه اجازه می دهد تا محتویات روده به داخل حفره شکم نشت کرده و باعث یک وضعیت تهدید کننده و حتی مرگ بار به نام پریتونیت شود که نیاز به جراحی اورژانسی دارد.

2. کولیت اولسراتیو (UC)

کولیت اولسراتیو در واقع نوعی بیماری التهابی مزمن است که به طور خاص کولون و رکتوم را تحت تاثیر قرار می دهد. بر خلاف بیماری کرون، کولیت اولسراتیو فقط داخلی ترین پوشش روده را درگیر می کند و به جای نواحی تکه تکه به صورت التهاب مداوم ظاهر می شود.

عوارض کولیت اولسراتیو

1. مگاکولون سمی

یکی از شدیدترین عوارض کولیت اولسراتیو مگاکولون سمی است. وضعیتی که روده بزرگ به شدت متسع می شود و قادر به دفع گاز و مدفوع نیست. این می تواند منجر به درد شدید شکم، تب، ضربان قلب سریع و خطر بالای پارگی شود. اگر به موقع درمان نشود، می تواند منجر به سپسیس و مرگ شود.

2. خونریزی شدید

UC می تواند باعث آسیب قابل توجهی به پوشش روده شود و منجر به خونریزی شدید شود. این می تواند منجر به کم خونی شود و ممکن است نیاز به تزریق خون یا در موارد شدید مداخله جراحی داشته باشد.

3. افزایش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ

بیماران مبتلا به کولیت اولسراتیو، به ویژه آنهایی که بیش از 8 تا 10 سال درگیر روده بزرگ هستند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان کولورکتال می باشند. کولونوسکوپی منظم برای تشخیص زودهنگام ضروری است.

4. کولون سوراخ دار

در موارد شدید، التهاب مزمن می تواند منجر به ایجاد سوراخ در روده بزرگ شود. این یک اورژانس پزشکی است که نیاز به جراحی فوری دارد، زیرا می تواند منجر به پریتونیت و شوک سپتیک شود.

5. کلانژیت اسکلروزان اولیه (PSC)

PSC یک عارضه نادر اما جدی UC است که مجاری صفراوی را تحت تاثیر قرار می دهد و منجر به آسیب کبدی و سیروز می شود. با گذشت زمان، می تواند خطر نارسایی کبد و سرطان مجرای صفراوی را افزایش دهد.
منبع: مجله خبری شیاآنلاین

نشانه های رایج زگیل های تناسلی در زنان و مردان

در حالی که زگیل تناسلی ممکن است همیشه قابل توجه نباشد، برخی از علائم رایج عبارتند از:

برجستگی های کوچک به رنگ پوست در ناحیه تناسلی
خوشه های زگیل شبیه گل کلم
خارش یا ناراحتی در ناحیه آسیب دیده
خونریزی حین مقاربت (در برخی افراد)
افزایش ترشحات واژن در زنان
لکه های مرطوب و برجسته اطراف مقعد (در عفونت های مقعدی)
بسیاری از افراد ممکن است منتقل کننده ویروس زگیل تناسلی یا همان HPV بدون علائم قابل مشاهده باشند، که تشخیص پزشکی در این مواقع ضروری است.

روشهای تشخیص زگیل تناسلی در زنان

از کجا بفهمیم زگیل تناسلی داریم؟ روش های تشخیص در مردان و زنان

خانم ها ممکن است به زگیل تناسلی داخلی یا خارجی، از جمله در ناحیه فرج، واژن، دهانه رحم و ناحیه مقعد مبتلا شوند. زگیل ها به دلیل محل قرار گرفتنشان ممکن است همیشه قابل مشاهده نبوده و نیاز به غربالگری حرفه ای دارند.

خودآزمایی
زنان می‌ توانند زگیل‌ های خارجی را با بازرسی فرج و نواحی اطراف آن با استفاده از آینه بررسی کنند. در صورت مشاهده هرگونه رشد غیر طبیعی باید فورا به دکتر زنان مراجعه کنند.

معاینه بالینی
پزشک ممکن است یک بازرسی بصری از اندام تناسلی خارجی انجام دهد. اگر مشکوک به زگیل در نواحی داخلی باشد، آزمایشات تکمیلی لازم است.

پاپ اسمیر (غربالگری دهانه رحم)
آزمایش پاپ اسمیر به تشخیص تغییرات غیرطبیعی دهانه رحم ناشی از عفونت HPV کمک می کند. در حالی که به طور مستقیم زگیل را تشخیص نمی دهد، می تواند وجود ویروس اچ پی وی که از قبل وجود داشته را نشان دهد.

تست اسید استیک
در برخی موارد، پزشک ممکن است اسید استیک (محلول سرکه) را به ناحیه مشکوک بمالد. این باعث سفید شدن بافت های عفونی شده و زگیل ها را بیشتر نمایان می کند.

کولپوسکوپی و بیوپسی
اگر تغییرات غیرطبیعی دهانه رحم تشخیص داده شود، ممکن است کولپوسکوپی (معاینه بزرگ‌ نمایی دهانه رحم) انجام شود. یک نمونه بافت کوچک (بیوپسی) برای رد انواع پرخطر HPV مرتبط با سرطان دهانه رحم گرفته می شود.
https://rasekhoon.net/

لاپاراسکوپی خطرناک است؟

به این موضوع توجه کنید که اگرچه لاپاراسکوپی یک روش کم تهاجمی است، همیشه هم به این معنی نیست که کاملا بدون خطر محسوب میشود. بسیاری از روش های جراحی سنتی را می توان با لاپاراسکوپی جایگزین کرد اما در موارد خاص ممکن است ریسک عمل به طور کامل کم نشود. جراح و متخصص بهترین کسانی هستند که میتوانند شما را در ارتباط با خطرات این روش راهنمایی کنند.

تفاوت لاپاراسکوپی و جراحی لاپاروسکوپیک چیست؟

می توان گفت که لاپاراسکوپی و عمل جراحی توسط لاپاروسکوپیک از نظر نحوه انجام شباهت های زیادی دارند. اما تفاوت اصلی آن‌ ها در هدف انجام این روش‌ ها می باشد. در طی لاپاراسکوپی، پزشک با استفاده از لاپاروسکوپ تنها به بررسی و تشخیص مشکلات احتمالی داخل بدن می پردازد. در حالی که در جراحی به همین نام، علاوه بر مشاهده، از ابزارهای جراحی نیز برای درمان و اصلاح مشکلات اندام‌ های داخلی استفاده می‌ شود. بسیاری از افراد این دو اصطلاح را به جای یکدیگر به کار می‌ برند، اما در عمل، تفاوت‌ های مهمی بین آن‌ ها وجود دارد.

امروزه پزشکان از لاپاراسکوپی در بسیاری از جراحی‌ های رایج استفاده می‌ کنند. در برخی موارد که بیماری پیچیده‌ تر است، ممکن است نیاز به جراحی سنتی یا “باز” با ایجاد برشی بزرگ‌ تر باشد. با این حال، به دلیل مزایای متعدد، از جمله کاهش هزینه‌ ها، بهبود سریع‌ تر بیمار و کاهش عوارض بعد از عمل، جراحی laparoscopic به گزینه‌ ای ترجیحی برای طیف گسترده‌ ای از جراحی‌ های عمومی تبدیل شده است.
https://clinic-hpv.blogspot.com/2025/02/blog-post_73.html

خطرات و عوارض

همانند تمام روش های تشخیصی یا جراحی پزشکی، این روش نیز ممکن است همراه با عوارض نادری باشد که در برخی از بیماران بروز میکند. از جمله خطرات احتمالی آن می‌ توان به خونریزی از محل برش جراحی، آسیب به اندام‌ های داخلی شکم و نشت گاز دی‌ اکسید کربن به قسمت‌ هایی غیر از حفره شکمی اشاره کرد.

ممکن است در برخی از بیماران که به شرایط خاص زیر مبتلا هستند، لاپاراسکوپی انجام نشود:

  • وجود توده‌ های سرطانی پیشرفته روی دیواره شکم
  • ابتلا به سل مزمن یا طولانی‌ مدت
  • اختلالات خونی مانند کاهش پلاکت خون (ترومبوسیتوپنی) که منجر به مشکلات انعقادی می‌ شود
  • داشتن مقدار زیادی بافت اسکار (چسبندگی‌ های داخلی) ناشی از جراحی‌ های قبلی
  • مصرف داروهای رقیق‌ کننده خون که خطر خونریزی را افزایش می‌ دهند