طبق آمار؛ این بیماری پوستی بیشتر از زنان، مردان را درگیر می کند و در بین مردان هم رنج سنی 20 تا 30 سال در خطر هستند.
درمان های اولیه شامل حمام سیتز، کمپرس گرم و آنتی بیوتیک می باشند. با این حال، اگر عفونت شدید باشد، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید.
دو روش اولیه مورد استفاده برای درمان کیست پیلونیدال عبارتند از:
- برش و زهکشی با تیغ یا لیزر: در طی این روش، پزشک کیست را برش داده و تخلیه می کند.
- برداشتن کیست مویی با جراحی: در طی این روش که سیستکتومی نیز نامیده می شود، پزشک کل کیست و بافت های اطراف آن را برمی دارد.
برای اطلاعات بیشتر در مورد نحوه انجام این روش ها، روند بهبودی و احتمال بازگشت کیست به ادامه مطلب مراجعه کنید.
انواع مختلفی از روش های جراحی برای درمان سینوس پیلونیدال موجود است. هدف در هر عمل جراحی سینوس پیلونیدال یکسان است: حفره ها و هر گونه مجاری برداشته شده و کانتور شکاف ناتال تغییر کند تا از عود جلوگیری شود. نوع جراحی انتخابی به پیچیدگی مجاری سینوسی و سایر عوامل دیگر بیمار بستگی دارد.
عمل کیست مویی به روش باز
هنگام عمل با روش باز کیست پر از چرک برش خورده و تمام عفونت و موهای زائد داخلش تخلیه می شود. برای برش و زهکشی پزشک از تیغ جراحی استفاده می کند. پس از عمل سینوس پیلونیدال به روش باز زخم باز می ماند و داخلش با پانسمان کاملا پوشانده می شود تا کاملا ترمیم پیدا کند.
عمل جراحی به روش باز نیازمند موارد زیر می باشد:
- بستری در بیمارستان
- بیهوشی بیمار هنگام عمل
- دوره نقاهت و باز ماندن زخم طی سه تا چهار ماه پس از عمل
- تعویض روزانه پانسمان با گاز استریل و سرم شستشو
پس از عمل زخم از داخل به بیرون بهبود می یابد و ممکن است بعد از ترمیم هم اسکارهایی به جا بگذارد. دوره نقاهت این روش نسبت به روش های دیگر طولانی تر است.
- ۲,۲۹۵ بازديد
- ۰ ۰
- ۰ نظر