بارداری

درک علل زمینه ای برچسب های پوستی مقعدی می تواند به مدیریت موثر آنها کمک کند. عوامل متعددی در رشد آنها در دوران بارداری نقش دارند:

• تغییرات هورمونی: بارداری باعث نوسانات هورمونی قابل توجهی می شود، به ویژه افزایش استروژن و پروژسترون. این تغییرات هورمونی می تواند منجر به افزایش خاصیت ارتجاعی پوست شود و ممکن است باعث رشد تگ های پوستی شود.
• افزایش جریان خون: زنان باردار افزایش حجم و گردش خون را تجربه می کنند که می تواند منجر به احتقان رگ های خونی در ناحیه مقعد شود. این عروق می تواند به تشکیل برچسب های پوستی کمک کند.
• افزایش وزن: افزایش وزن مرتبط با بارداری می تواند اصطکاک را در مناطقی که پوست به پوست یا لباس ساییده می شود، افزایش دهد و منجر به ایجاد برچسب پوستی شود.
• یبوست و زور زدن: بسیاری از زنان باردار به دلیل تغییرات هورمونی و تنظیم رژیم غذایی دچار یبوست می شوند. زور زدن در حین اجابت مزاج می تواند فشاری را در اطراف ناحیه مقعد ایجاد کرده و به تشکیل اسکین تگ های مقعدی کمک کند.
• استعداد ژنتیکی: برخی از افراد ممکن است تمایل ژنتیکی به ایجاد برچسب های پوستی داشته باشند که می تواند در دوران بارداری تشدید شود.

تشخیص اسکین تگ های مقعدی در بارداری

تشخیص برچسب های پوستی مقعدی معمولاً شامل معاینه فیزیکی توسط پزشک است. در طول این معاینه، دکتر توده ها را بررسی کرده و . برای زنان باردار ضروری است که هر گونه نگرانی در مورد تغییرات در بدن خود را با پزشکان در میان بگذارند.

در برخی موارد، متخصص زنان یا آنورکتال که به او مراجعه کردید، ممکن است آزمایش‌ های اضافی را برای رد سایر بیماری‌ هایی که می‌ توانند مشابه اسکین تگ های مقعدی به نظر برسند، مانند هموروئید، زگیل مقعدی یا مسائل جدی‌ تر پوستی انجام دهند.

در این بین شبیه ترین بیماری به اسکین تگ ها زگیل های تناسلی در مقعد است. که برای پاسخ به سوال از کجا بفهمیم زگیل تناسلی داریم،  می توانید به قسمت مربوطه مراجعه کنید.

روش های درمان اسکین تگ مقعدی در بارداری

برای اکثر زنان، برچسب های پوستی مقعد در دوران بارداری نیازی به درمان ندارند، مگر اینکه آزاردهنده یا همراه با علائم دیگر باشند. در اینجا چند استراتژی مدیریتی وجود دارد:

• رعایت بهداشت: حفظ بهداشت خوب در ناحیه مقعد می تواند به جلوگیری از تحریک و ناراحتی مرتبط با برچسب های پوستی کمک کند. تمیز کردن ملایم با آب و صابون ملایم در حین استحمام توصیه می شود.
• اجتناب از تحریک: پوشیدن لباس های گشاد و اجتناب از لباس های زیر تنگ می تواند اصطکاک اطراف ناحیه مقعد را کاهش دهد. علاوه بر این، استفاده از دستمال توالت نرم یا دستمال مرطوب می تواند به به حداقل رساندن تحریک در حین حرکات روده کمک کند.
• تنظیم رژیم غذایی: برای کاهش یبوست، زنان باردار باید روی یک رژیم غذایی پرفیبر غنی از میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و هیدراتاسیون کافی تمرکز کنند. این مورد می تواند به کاهش فشار در حین حرکات روده کمک کند.
• درمان‌ های موضعی: کرم‌ های بدون نسخه که برای تسکین درد هموروئید تولید شده‌ اند، ممکن است در صورت وجود تحریک یا خارش، احساس آرامش موقتی ایجاد کنند.
• زگیل تناسلی چیست - پارت نیوز

نخوردن فیبر کافی در بارداری میتواند بر گوارش شما تاثیر مخربی گذاشته و منجر به عوارضی مانند یبوست بارداری، شقاق مقعدی، بواسیر یا هموروئید شود. 
مصرف غذاهای غنی از فیبر در دوران بارداری و شیردهی به ارتقای سلامت قلب، کاهش خطر دیابت، پیشگیری از یبوست و همچنین کاهش خطر ابتلا به پره اکلامپسی، همراه با تهیه غذای غنی از مواد مغذی با چگالی انرژی کم کمک می کند.
در ادامه به بررسی شایع ترین عارضه یعنی شقاق مقعدی در بارداری می پردازیم.
 

عوارض شقاق مقعدی در بارداری

 
هنگامی که باردار هستید، سطح پروژسترون شما افزایش می یابد. در نتیجه حجم خون افزایش می یابد. به همین دلیل است که بسیاری از زنان باردار به یکی از دو بیماری شقاق مقعدی یا هموروئید ملتهب مبتلا هستند.
شقاق مقعدی می تواند به خصوص در دوران بارداری ناراحت کننده باشد، و در حالی که اغلب قابل کنترل است، می تواند منجر به عوارض متعددی شود. در اینجا برخی از عوارض احتمالی مرتبط با شقاق مقعدی در زنان باردار آورده شده است:
   1- درد مزمن: شقاق های مداوم می تواند منجر به درد و ناراحتی مداوم شود و بر فعالیت های روزانه و کیفیت زندگی تاثیر بگذارد.
   2- عفونت: اگر شقاق عمیق شود یا به درستی از آن مراقبت نشود، خطر عفونت وجود دارد که می تواند بهبودی را پیچیده کند.
   3- تشکیل آبسه در مقعد: در برخی موارد، شقاق درمان نشده ممکن است منجر به تشکیل آبسه مقعدی شود که نیاز به مداخله جراحی دارد.
   4- هموروئید: زور زدن به دلیل درد ناشی از شقاق می تواند باعث تشدید یا ایجاد هموروئید شود.
   5- بی اختیاری مدفوع: در بیماران شدید، شقاق مزمن می تواند بر عضلات اسفنکتر مقعد تأثیر بگذارد و به طور بالقوه منجر به بی اختیاری مدفوع شود.
   6- تأثیر روانی: درد و ناراحتی مزمن می تواند منجر به اضطراب و استرس شود و بر سلامت کلی فرد باردار تاثیر بگذارد.
   7- تاثیر بر زایمان: درد شدید ناشی از شقاق مقعد ممکن است فشار دادن زن را در حین زایمان دشوار کند و به طور بالقوه روند زایمان را پیچیده کند.
   8- مسائل تغذیه ای: ناراحتی در حین اجابت مزاج ممکن است منجر به تغییر رژیم غذایی یا اجتناب از غذاهای غنی از فیبر شود که به یبوست و بدتر شدن شقاق کمک می کند.
https://www.itna.ir/
درباره روشهای درمان شقاق بارداری بخوانید: https://cliniczarei.com/articles/%d8%b4%d9%82%d8%a7%d9%82-%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c/

بارداری یکی از شیرین ترین و در عین حال حساس ترین دوران زندگی زنان است که در این دوران دچار تغییر و تحول های شدید روحی و جسمی میشوند.

یکی از مشکلات شایع در این دوران ابتلا به بیماری بواسیر است. علائم بواسیر در بارداری ممکن است، شامل خونریزی، درد، خارش و سوزش مقعد باشد. تحمل این علائم در کنار عوارض بارداری مشکل ساز و آزار دهنده است. در ادامه این بحث قصد داریم، شما را با بهترین روش سریع و سرپایی درمان این بیماری آشنا کنیم.

بواسیر یا هموروئید چیست؟
بواسیر یا هموروئید
بواسیر با هموروئید شایع ترین عارضه مقعدی است و تقریباً نیمی از زنان باردار این بیماری را با شدت ها و علائم مختلفی تجربه می کنند.

بیماری بواسیر به تورم یا گشاد شدن دیواره سیاهرگ های کانال مقعد و یا خارج از آن اطلاق میشود. هموروئید ها شبکه ای از سیاهرگ ها هستند که در اثر اعمال فشار دیواره آنها متورم و گشاد میشوند، به این بیماری بواسیر گفته میشود. سیاهرگ های متورم شده، شبیه به زائده های گوشتی از مقعد خارج میشوند.

مطالعه کنید : بواسیر چیست؟ علت، علائم انواع هموروئید، عوارض و نحوه تشخیص

انواع بواسیر یا هموروئید
انواع این بیماری بسته به اینکه داخل یا خارج از مقعد قرار دارد، به دو نوع زیر تقسیم میشود:

هموروئید یا بواسیر داخلی: این نوع هموروئید داخل کانال مقعد یا همان رکتوم قرار داشته و بسته به میزان بیرون زدگی بواسیر در ۴ درجه مختلف دسته بندی میشود.
مطالعه کنید : بواسیر داخلی

هموروئید یا بواسیر خارجی: اگر زائده متورم شده خارج از کانال مقعد و بر روی دریچه ی آن ایجاد شود، بواسیر از نوع خارجی است.
مطالعه کنید : درمان بواسیر (هموروئید) خارجی

علت هموروئید در بارداری
این بیماری به خصوص در سه ماهه سوم بارداری شایع است.

وارد شدن فشار به مقعد مهمترین علت این بیماری است. از عواملی که باعث ایجاد فشار به این ناحیه از بدن میشوند، میتوانیم به این موارد اشاره کنیم:

افزایش وزن
افزایش وزن بدن در بارداری به خصوص در ماه های آخر کاملاً طبیعی است، اما این اضافه وزن و افزایش حجم رحم می تواند فشار بسیار زیادی را به ناحیه مقعدی وارد آورد. به همین جهت یکی از مهمترین علت های هموروئید اضافه وزن بدن است. به زنان باردار توصیه می شود تا حد ممکن افزایش وزن خود را کنترل کنند.

بی تحرکی
زنان در این دوران مدت زیادی از روز را می نشینند و تحرک بسیار کمتری نسبت به قبل دارند. این عمل موجب میشود، حرکات روده کاهش یابد و باعث ایجاد یبوست شود. یبوست مزمن هم بی شک هموروئید را در پی خواهد داشت.

ترشح هورمون
در دوران بارداری حجم بسیار زیادی از هورمون های مختلف به خصوص پروژسترون در بدن ترشح میشود. ترشح هورمون ها می تواند عملکرد طبیعی روده را دچار اختلال کرده و باعث ایجاد یبوست و هموروئید شود. این هورمون ها باعث شد ورم کردن و شل شدن دیواره عروق میشود.

مصرف مکمل های دوران بارداری به خصوص آهن از دیگر عوامل ابتلا به یبوست است.

افزایش حجم خون در رگ ها
در دوران بارداری حجم خون در رگ ها به میزان قابل توجهی افزایش پیدا می‌کند. این مورد می تواند باعث وارد شدن فشار به دیواره رگ ها شود در نتیجه احتمال ابتلا به بواسیر چند برابر افزایش پیدا میکند.

علائم بواسیر یا هموروئید در بارداری
مادران باردار ممکن است علائم مختلف و با شدت های متفاوتی را تجربه کنند. مهمترین علائم این بیماری عبارتند از :

درد بواسیر در بارداری
از آنجایی که مقعد ناحیه حساس و اعصاب است،هر آسیبی می‌تواند درد شدیدی را ایجاد کند بنابراین شایع ترین علامت این بیماری درد شدیدی که در ناحیه مقعد ایجاد میشود. ممکن از این درد با دفع مدفوع هنگام نشستن شدت گیرد.

بیرون زدگی بواسیر بارداری
همانطور که ذکر شد بواسیر داخلی شبیه به گوشت اضافه و به تدریج از مقعد بیرون میزند. این زائده ممکن است خارج از مقعد قرار داشته باشد و یا درد شدیدی را ایجاد کرده و یا حتی بدون درد باشد.

خونریزی یا خون در مدفوع
خونریزی تقریبا در .تمام مراحل این بیماری حتی وقتی که بیمار هیچ دردی را احساس نمی کند، وجود دارد.

خونریزی بواسیر به رنگ روشن قرمز است چرا که از ناحیه انتهای مقعد خارج میشود. این خونریزی با دفع مدفوع شدت می گیرد.

خارش و سوزش
بواسیر موجب می شود که بیمار نتواند ناحیه مقعد را به خوبی تمیز کند بنابراین احساس خارش و سوزش بعد از ابتلا به بیماری طبیعی است.
عوارض
عوارض این بیماری که معمولاً در اثر درمان کردن آن ایجاد می‌شود عبارتند از :

کم خونی
درد شدید
عفونت
بیرون زدن زائده و مسدود کردن دریچه مقعدی
آیا بواسیر در بارداری خطرناک است؟
شاید بواسیر درد شدید را ایجاد کند اما به طور کلی بواسیر از بیماری‌های کشنده و خطرناک نیست و معمولاً از عوارض جدی برای جنین ایجاد نمی کند. با این حال میزان خطرناک بودن بیماری برای جنین باید توسط پزشک مورد ارزیابی دقیق قرار گیرد، زیرا خونریزی شدید مادر ممکن است عوارضی را برای جنین به همراه داشته باشد.

بنابراین در صورتی که از این بیماری رنج می برید، باید هرچه سریعتر به پزشک متخصص مشورت نمایید.

پیشگیری
مصرف فیبر : مهمترین علت بواسیر یبوست است پو برای جلوگیری از یبوست بهترین راه مصرف فیبر است. فیبر را می توانید با مصرف انواع میوه ها، سبزیجات و غلات در رژیم غذایی خود بگنجانید. هر فرد باید به طور متوسط ۳۰ الی ۳۵ گرم در روز مصرف کند.
نوشیدن آب : آب و مایعات کافی می توانند با نرم کردن مدفوع از یبوست جلوگیری کند. مصرف حداقل ۱۰ لیوان آب در طول روز برای زنان باردار اجباری است.
تحرک : به زنان باردار توصیه می‌شود برای جلوگیری از یبوست در روی کافی داشته باشد و حداقل ۳۰ دقیقه در روز ورزش کنند. ورزش می تواند حرکات روده را تنظیم کرده و از یبوست جلوگیری کند.
وزن متعادل: اضافه وزن و چاقی ابتلا به بیماری های مختلف را ندارد. زنان باردار توصیه می‌شود تا حد ممکن و وزن خود را در حالت ایده آل حفظ کنند.
پرهیز از زور زدن در توالت: این موضوع می‌تواند احتمال ابتلا به بواسیر را افزایش دهد پس باید از انجام آن بپرهیزید.
تاخیر در دفع : تاخیر در دفع مدفوع باعث ایجاد یبوست شده و خطر ابتلا به بواسیر افزایش می دهد.
مراجعه به پزشک
در صورتی که هر یک از علائم این بیماری تجربه می کنید، سریعاً برای تشخیص و درمان به پزشک مراجعه کنید. برای تشخیص این بیماری می‌تواند از پزشک عمومی یا متخصص زنان کمک بگیرید. برای درمان باید فقط به متخصص جراح عمومی مراجعه کنید.

از انجام هرگونه خود درمانی یا مصرف داروهای گیاهی بدون مشورت با پزشک به شدت پرهیز کنید! هر گونه خود درمانی می‌تواند به جنین شما آسیب وارد کند.
https://rentry.co/a9eku

ایجاد فشار خون پایین در بارداری یکی از وضعیت های شایعی است که بسیار از خانوم ها را در این دوران درگیر می کند، ولی در اغلب موارد مشکل جدی را به همراه ندارد پس از زایمان نیز به حالت اولیه خود باز می گردد. اما فشار خون بسیار پایین هم برای مادر و هم برای نوزاد خطرناک است. فشار خود متناسب یکی از علائم سلامت نوزاد و مادر است. اگر پایین آمدن فشار خون همراه با علائم دیگری ایجاد شود، پزشک ابتلا به بیماری پره اکلامپسی را بررسی می کند. همچنین فشار خون پایین در حاملگی می تواند نشانه از بارداری خارج رحم باشد که نیاز به بررسی دارد، کاهش فشار خون معمولاً بعد از هفته 20 بارداری ایجاد میشود.
علت فشار خون پایین در بارداری
تغییراتی که بارداری بر روی بدن دارد می تواند موجب کاهش فشارخون شود، در این دوران سیستم گردش خون گسترش می یابد و کاهش فشار خون را به دنبال دارد. فشار خون در حالت تعادل کمتر از 120 میلیمتر جیوه برای سیستول و بیشتر از 80 میلیمتر جیوه برای دیاستول است بنابراین فشار خون اگر کمتر 90/60 باشد به عنوان فشار خون پایین در نظر گرفته می شود. برخی از علل فشار خون پایین در حاملگی به این شرح است:
کمبود آب و مایعات بدن
کم خونی
خونریزی های داخلی
بی تحرکی و استراحت طولانی مدت
مصرف داروهای خاص
بیماری های قلبی
اختلالات غدد درون ریز
عفونت
سوء تغذیه ای
واکنش های آلرژیک
در طی 12 هفته اول از بارداری معمولاً کاهش فشار خون مشاهده می شود،به علاوه فشار خون در سه ماهه اول و دوم نیز کاهش می یابد و در سه ماهه سوم افزایش خواهد یافت.

مادران در معرض خطر ابتلا به فشار خون پایین در حاملگی
فشار خون پایین در حاملگی به تنهایی نمی تواند مشکل جدی را ایجاد نماید مگر اینکه با علائم دیگری همراه باشد، فشار خون پایین در بارداری اگر خیلی کاهش داشته باشد، می تواند عوارضی از جمله غش کردن، آسیب اندام یا شوک به همراه آورد.
علائم فشار خون پایین در بارداری
فشار خون پایین در بارداری
مهمترین علائم فشار خون پایین در بارداری به این شرح است :

سرگیجه، به ویژه هنگام ایستادن یا نشستن
غش کردن
حالت تهوع
خستگی که در طول روز افزایش می یابد.
تاری دید یا دوبینی
تشنگی بیش از اندازه، حتی پس از نوشیدن
رنگ پریدگی یا پوست سرد
درد قفسه سینه
تنفس سریع یا سطحی و کوتاه و بریده
عدم تمرکز حواس
افسردگی
پیشگیری از فشارخون پایین در بارداری
استراحت کافی در تعادل نگه داشتن فشار موثر است.
رژیم غذایی سالم و مصرف مکمل های غذایی
به پهلو دراز بکشید این امر درد سیاتیک را نیز کاهش خواهد داد.
صبح ها به سرعت از رختخواب بلند نشوید و کمی دراز بکشید.
عدم مصرف الکل و دخانیات
مصرف نمک در پیشگیری از افت فشار موثر است.
روش‌های کنترل و درمان فشار خون پایین در بارداری
در طی 12 هفته اول از بارداری معمولاً کاهش فشار خون مشاهده می شود،به علاوه فشار خون در سه ماهه اول و دوم نیز کاهش می یابد و در سه ماهه سوم افزایش خواهد یافت. برای کنترل فشار خون در این دوران معمولاً داروی خاصی تجویز نمی گردد مگر اینکه افت فشار ناگهانی باشد که در این صورت داروهایی برای این منظور تجویز می شود. اگر افت فشار خون ناشی از کم خونی و یا تغییرات هورمونی است، این علت ها باید رفع شوند و اگر مصرف داروی خاصی موجب پایین آمدن فشارخون در حاملگی شده، مصرف دارو باید قطع شود. لازم است در صورت کاهش فشار خون در بارداری موارد زیر را رعایت نمایید :

از ایستادن و نشستن های سریع اجتناب نمایید.
مصرف میان وعده را فراموش نکنید.
به مدت طولانی ایستاده نباشید.
بهتر است هنگام دوش گرفتن آب را بیشتر از اندازه گرم نکنید.
مصرف آب را افزایش دهید.
لباس های راحت بپوشید.
عوارض فشار خون پایین در بارداری
مهمترین عوارض ناشی از فشار خون پایین در بارداری به این شرح است:

عوارض جانبی برای مادر
غش کردن
آسیب به اندام
شک
عوارض جانبی برای جنین
عوارض فشار خون در بارداری

تحقیقات زیادی در این زمینه صورت نگرفته است ولی برخی مشاهدات بیانگر این است که فشار خون پایین در حاملگی موجب تولد نوزاد با وزن کم می شود. و یا خطر زایمان زودرس را افزایش میدهد که خطرات بسیاری را برای نوزاد به همراه دارد. همچنین در برخی موارد حاد کاهش فشار خون در بارداری می تواند منجر به تولد نوزاد مرده می گردد.

فشار خون پس از زایمان
فشار خون پایین در بارداری معمولاً پس از زایمان یا چندین روز پس از آن رفع شده و به حالت اولیه بازمی گردد، این عارضه معمولاً مشکل جدی را ایجاد نمی کند. زیرا کاهش فشارخون در بارداری طبیعی است مگر اینکه همراه با کاهش فشار، علائم دیگری نیز ظاهر شود که نیازمند بررسی بیشتر است.

یکی از شایع ترین بیماری های جنسی و مقاربتی زگیل تناسلی می باشد که ناشی از ویروس اچ پی وی یا پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می شود. آلوده شدن به گروهی از ویروس های اچ پی وی در زنان میتواند منجر به سرطان رحم و سرطان دهانه رحم شود. برخی دیگر از انواع HPV میتواند باعث ابتلا به سرطان روده بزرگ شوند. عفونت HPV ویروسی به شدت مسری است که از شایع ترین بیماری های جنسی به شمار می رود. زگیل تناسلی در زنان بسیار خطرناک تر از مردان می باشد.

علائم زگیل تناسلی در زنان

این ویروس باعث ایجاد زگیل تناسلی و سرطان در زنان شده و یا گاهی اوقات بدون علائم است. از علائم و نشانه های زگیل تناسلی در زنان می توانیم به خارش، سوزش، یا حساسیت در اطراف واژن اشاره کنیم. از علائم و نشانه های دیگر زگیل های تناسلی در زنان می توانیم به این موارد اشاره کنیم:

• ممکن است زگیل ظاهری شبیه به گل کلم داشته باشد.
• زگیل تناسلی می تواند در هر بخشی از بدن که در معرض تماس جنسی قرار می گیرد، ایجاد شود به طور مثال، زگیل در زنان در نواحی مانند واژن، دهانه رحم یا کشاله ران، دهان، گلو و … (در مردان، آلت تناسلی، اسکروتوم، ران یا کشاله ران) ظاهر می شود.
• ایجاد خارش، درد و سوزش در ناحیه تناسلی از علائم این بیماری است.
• زنانی که دچار زگیل تناسلی در داخل واژن می شوند، ممکن است علائمی از قبیل خونریزی پس از رابطه جنسی یا علائم غیر طبیعی واژن داشته باشند. همچنین اگر زگیل در مجاری ادرار ایجاد شود، ممکن است موجب انسداد مجاری ادرار شود.

• آیا زگیل تناسلی دردناک است؟

  اگر در زمان مناسب با درمان زگیل تناسلی اقدام شود، معمولا زگیل های تناسلی دردناک نیستند، گرچه ممکن است با خارش، حساسیت یا سوزش در محل زگیل همراه باشند.

  علت بوجود آمدن زگیل تناسلی در زنان

  همانطور که در ابتدا اشاره ای مختصر به دلیل به وجود آمدت این عارضه کردیم، ویروس اچ پی وی عامل ظاهر شدن زائده ها در قسمت های تناسلی زنان می باشد. این ویروس از طریق رابطه جنسی واژن، مقعدی و دهانی منتقل می شود. اکثر کسانی که گرفتار این ویروس شده اند، متوجه علائم شریک جنسی خود نبوده اند. به همین علت این ویروس جنسی به طور شایع بین زنان و مردان در حال انتقال می باشد.

  حقایقی در مورد زگیل تناسلی در زنان

• ویروس اچ پی وی (زگیل تناسلی) مسری است و از طریق تماس پوست با پوست یا تماس جنسی منتقل می شود؛ با این حال، ممکن است، زگیل بدون رابطه جنسی انتقال یابد.
• هیچ درمان طبی طبیعی، خانگی یا درمان های دیگر نمی تواند این ویروس را به طور کامل از بدن خارج کند.
• درمان های کنترلی برای زگیل های تناسلی در دسترس هستند، اما ممکن است زگیل ها در آینده مجدداً عود نماید.
• استفاده از کاندوم مانع انتقال ویروس اچ پی وی در طول فعالیت جنسی می شود، اما به طور کامل از عفونت HPV جلوگیری نمی کند (زگیل تناسلی).
• محققان تخمین زده اند که حداقل 75 درصد از مردان و زنان در سن بلوغ آلوده به ویروس HPV هستند.
• هیچ درمانی برای ویروس اچ پی وی وجود ندارد، و تنها راه حل حذف زگیل های تناسلی است.
• یک زگیل تناسلی در نواحی مرطوب مثل ناحیه تناسلی رشد می کند.
• زگیل تناسلی (اچ پی وی) شایع ترین بیماری های جنسی است.

https://penzu.com/p/46b53fc3

 

بیماری های مقاربتی در زنان (STDs) به عنوان عفونت های منتقله از راه مقاربت شناخته می شوند. آنها از طریق رابطه واژن، مقعد یا تماس جنسی دهانی انتقال می یابند. رایج ترین علائم این بیماری ها شامل خارش واژن، بثورات پوستی، ترشحات غیر معمول و درد است. بسیاری از بیماری های مقاربتی زنان نشانه ای ندارند. STDs های درمان نشده، می توانند منجر به مشکلات باروری و افزایش خطر سرطان گردن رحم شوند، و یا سلامت شریک جنسی شما را با خطر مواجه نمایند.

با توجه به آمار مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، بیش از 50 درصد موارد جدید کلامیدیا و گنوره در زنان بین 15 تا 24 ساله رخ می دهد. هر ساله در سراسر جهان حدود 357 میلیون عفونت جدید سیفلیس، کلامیدیا، گنوره و تریکوموناس وجود دارد.

از آنجا که اغلب زنان مبتلا به STDs علائمی ندارند، تا مدت ها از بیماری خود اطلاع ندارند. برآورد ها نشان داده حدود 90 درصد مبتلا به این بیماری ها از وجود آن آگاه نیستند.

 

 

بیماری های مقاربتی رایج در زنان

بعضی از شایعترین بیماری های مقاربتی در زنان در زنان عبارتند از:

• زگیل تناسلی (ویروس اچ پی وی (HPV))
• سوزاک
• کلامیدیا
• تب خال ناحیه تناسلی

HPV شایع ترین نوع بیماری های مقاربتی در زنان است که عامل اصلی سرطان دهانه رحم به شمار می رود. واکسن این بیماری می تواند از ابتلا به برخی سویه های خاص آن جلوگیری نماید. گونوره و کلامیدیا عفونت های باکتریایی شایع هستند. در واقع، کلامیدیا، شایع ترین نوع بیماری های مقاربتی در زنان در ایالات متحده است. تبخال تناسلی نیز بیماری رایجی است.

*جهت اطلاعات بیشتر از ویروس اچ پی وی و روش های درمان آن پیشنهاد میشود مطلب مرتبط با اچ پی وی را بخوانید*

نشانه های شایع بیماری های مقاربتی در زنان

لازم است زنان از علائم احتمالی STD آگاه باشند، تا در صورت ابتلا به آن بتوانند به سرعت بیماری را تشخیص دهند. بعضی از نشانه های شایع ابتلا به این بیماری به این شرح است :

• تغییرات در ادرار: STD را می توان با درد و یا احساس سوزش در هنگام ادرار، نیاز مکرر به تخلیه و یا وجود خون در ادرار شناسایی نمود.
• ترشحات غیر طبیعی واژن : میزان ترشحات واژن به طور مداوم و بر طبق یک چرخه منظم تغییر می کند. تخلیه زیاد و سفید ممکن است نشانه ای از عفونت قارچی باشد و وقتی تخلیه زرد یا سبز است، از علائم گونوره یا تریکوموناس می باشد.
• خارش در ناحیه واژن : خارش یک علامت غیر اختصاصی برای بیماری های STD است زیرا می تواند ناشی از علل مختلفی ایجاد شود. به طور مثال خارش می تواند ناشی از علل زیر ایجاد شود :

واکنش آلرژیک به کاندوم لاتکس

عفونت قارچی

شپش موقت یا چرک

زگیل ناحیه تناسلی

بسیاری از STD های باکتری و ویروسی در مراحل اولیه نشانه هایی به این شرح را ایجاد می کنند :

• درد در هنگام رابطه جنسی: این علامت اغلب نادیده گرفته می شود، اما درد شکمی یا لگن هنگام رابطه جنسی می تواند نشانه ای از بیماری التهابی لگن (PID) باشد. PID اغلب در مرحله پیشرفته عفونت با کلامیدیا یا گنوره ایجاد می شود..
• خونریزی غیرطبیعی : خونریزی غیر طبیعی یکی دیگر از علائم احتمالی PID یا سایر مشکلات تولید مثل در STD است.
• جوش یا زخم : زخم یا جوش های کوچک در اطراف دهان و یا واژن می تواند نشانه ای از تبخال، HPV یا سیفلیس باشد.

جلوگیری از بیماری های مقاربتی در زنان

هر زنی باید اقدامات پیشگیرانه خاصی را برای جلوگیری از انتقال یا ابتلا به STD ها انجام دهد. برخی از این اقدامات عبارتند از :

• انجام تست ها در فاصله زمانی معین : به طور معمول، زنان باید هر سه تا پنج سال یکبار تست پاپ اسمیر را انجام دهند. تا تغییرات سلولی در آنها مورد بررسی قرار گیرد. انجام آزمایش های مربوط به بیماری های مقاربتی در زنان برای کسانی که از نظر جنسی فعال هستند، امری ضروری است.
• استفاده از محافظ ها : کاندوم میتواند از شما و شریک جنسی تان در برابر بیماری های آمیزشی محافظت نماید. استفاده از کاندوم برای انواع رابطه های دهانی، واژن و مقعد توصیه می شود. به یاد داشته باشید استفاده از روشهای پیشگیری از بارداری نظیر اسپرم کشها، قرص های جلوگیری از بارداری و سایر روشهای پیشگیری تنها از فرد در برابر بارداری محافظت کرده و تاثیری در انتقال STD ها ندارد.

 

بیماری های مقاربتی در زنان و بارداری

ویروس اچ پی وی یا پاپیلومای انسانی (HPV) ویروسی است که از طریق تماس پوست با پوست و روابط جنسی منتقل می شود. بیش از 100 نوع HPV وجود دارد که از طریق تماس جنسی قابل انتقال است و می تواند بر اندام تناسلی، دهان و گلو تاثیر بگذارد. به همین ترتیب اچ پی وی شایع ترین بیماری روابط جنسی است. اغلب افرادی که روابط جنسی زیادی دارند نوعی از آن را دریافت می کنند. در برخی از موارد عفونت HPV تناسلی ممکن است باعث ایجاد مشکلات سلامتی شود. با این حال، برخی از انواع اچ پی وی می توانند منجر به ایجاد زگیل تناسلی و حتی سرطان دهانه رحم، مقعد و گلو شود.

ویروسی که عامل عفونت HPV است، از طریق تماس پوست با پوست انتقال می یابد. اکثر افراد از طریق تماس جنسی مستقیم، از جمله واژینال، مقعد و رابطه جنسی دهانی، این عفونت را دریافت می کنند. بسیاری از افراد مبتلا به ویروس اچ پی وی هستند و از آن اطلاعی ندارند، این به معنی است که شما می توانید این ویروس را حتی از فردی که هیچ علائمی ندارد، نیز دریافت کنید.

در موارد نادر، مادرانی که اچ پی وی دارند می توانند ویروس را در حین زایمان به نوزاد انتقال دهند. که در این صورت نوزاد به بیماری به نام پاپیلوماتوز تنفسی مبتلا می شودَ ، در این بیماری زگیل های مربوط به HPV درون گلو یا راه هوایی ایجاد می شوند.

علائم ویروس اچ پی وی

اغلب ویروس اچ پی وی علائم قابل مشاهده ای ندارد. برخی از انواع این ویروس حتی بعد از 2 سال از ورود آن به بدن هیچ علامت و نشانه خاصی را به همراه ندارند و این یعنی ممکن است فرد آن را بدون اطلاع به بدن شریک خود انتقال داده باشد. اما در هر صورت این ویروس، می تواند مشکلات جدی مانند زگیل های تناسلی و زگیل در گلو (شناخته شده به عنوان پاپیلوماتوز مجدد تنفسی) و … را به همراه داشته باشد. همچنین عفونت HPV عامل سرطان دهانه رحم و سایر سرطان های تناسلی، سر، گردن و گلو شناخته می شود.

البته انواع دیگری از HPV که موجب زگیل می شوند،از انواع سرطانی آن متفاوت است. بنابراین، داشتن زگیل های تناسلی ناشی از HPV به این معنی نیست که شما سرطان دارید. سرطان های ناشی از این ویروس اغلب تا زمان پیشرفت علائمی را ایجاد نمی کنند و تنها راهکار تشخیص غربالگری منظم است، غربالگری می تواند به تشخیص مشکلات بهداشتی مرتبط با HPV کمک کند و شانس بقا را افزایش دهد.

علائم HPV در مردان

بسیاری از مردان مبتلا به HPV هیچ علائمی ندارند، اگر چه برخی از آنها مبتلا به زگیل های تناسلی می شوند. پس اگر ضایعات غیر معمولی بر روی آلت تناسلی مردانه، اسکروتوم (کیسه بیضه ) یا مقعد مشاهده کردید، به پزشک مراجعه نمایید.

برخی از سویه های HPV می توانند سرطان های آلت تناسلی، مقعد و گلو را در مردان ایجاد کنند. برخی از مردان بیشتر از سایرین در معرض خطر ابتلا به سرطان های مرتبط با HPV هستند، مثل مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی برقرار می کنند و یا مردانی که سیستم ایمنی ضعیف تری دارند.

علائم HPV در زنان

در طی تحقیقات مشخص شده، زنان در طول عمر خود حداقل یک نوع HPV را دریافت می کنند. اغلب زنان مبتلا به HPV علائمی ندارند ولی دسته ای از آنها دچار زگیل های تناسلی می شوند که ممکن است در داخل واژن، در اطراف حنجره یا گردنه رحم یا فرج (آلت تناسلی زنانه) ظاهر شوند. در صورت مشاهده رشد هر بافت غیرطبیعی بر روی آلت تناسلی بهتر است با پزشک خود مشورت نمایید.

برخی از انواع ویروس HPV می تواند سرطان دهانه رحم یا سرطان های واژن، مقعد یا گلو ایجاد کند. غربالگری منظم می تواند به تشخیص تغییرات مرتبط با سرطان دهانه رحم در زنان کمک کند. علاوه بر این، آزمایشات DNA بر روی سلول های رحم می توانند سویه های HPV مرتبط با سرطان های دستگاه تناسلی را شناسایی کنند.

شناسایی HPV

تست شناسایی این ویروس در مردان و زنان متفاوت است. که در ادامه به شرح آن می پردازیم :

تست شناسایی HPV در زنان

تست های پاپ اسمیر برای شناسایی سلول های غیر طبیعی در زنان بکار می رود. این آزمایش می تواند سرطان سرویکس یا سایر مشکلات مربوط به این ویروس را مشخص نماید. زنان باید در سنین بین 21 تا 29 سال حداقل یکبار در سال، و زنان بین سنین 30 تا 65 سال، هر پنج سال یکبار آزمایش DNA و پاپ اسمیر را برای شناسایی HPV انجام دهند. در صورتی که نتایج پاپ اسمیر غیر طبیعی باشد، پزشک آزمایش HPV را درخواست می کند. همچنین در صورتی که ویروس از نوع سرطان زا آن باشد، پزشک تغییرات سرویکس یا گردنه رحم را بررسی می کند. که برای این امر نیاز به انجام کولپوسکوپی خواهد بود. البته تغییرات گردنه رحم که منجر به سرطان می شود، اغلب سال ها به طول می انجامد.

تست شناسایی HPV در مردان

آزمایش DNA و HPV تنها برای تشخیص این ویروس در زنان در دسترس است و در حال حاضر هیچ آزمایش مورد تایید FDA برای تشخیص اچ پی وی در مردان وجود ندارد. به همین ترتیب غربالگری معمول برای سرطان مقعد، گلو و یا آلت تناسلی در مردان توصیه نمی شود. البته بعضی از پزشکان آزمایش پاپ اسمیر مقعد را برای مردان در معرض خطر سرطان مقعد انجام میدهند.

درمان اچ پی وی

این ویروس در اغلب موارد از بین نمی رود، بنابراین هیچ عارضه ای برای ویروس اچ پی وی وجود ندارد. ولی لازم است هر سال آزمایش های لازم انجام گیرد تا تغییرات سلولی ایجاد شده مورد بررسی قرار گیرند. اما برای درمان زگیل تناسلی می توان از داروهای مناسب، روش سوزاندن با جریان الکتریکی یا انجماد با نیتروژن مایع استفاده نمود. اما، همه این روش ها شما را از شر زگیل های فیزیکی خلاص می کنند و چون ویروس خود درمان نمی شود، امکان بازگشت زگیل ها وجود دارد.

انجام تست هایی نظیر پاپ اسمیر به شناخت روند تغییرات سلول های سرطانی کمک می کند. همچنین سرطان هایی که از HPV ایجاد می شوند با روش هایی مانند شیمی درمانی، پرتو درمانی یا جراحی و یا مجموعه از آنها درمان میشوند. در حال حاضر هیچ روش درمان طبیعی برای درمان HPV وجود ندارد. تنها غربالگری روتین برای HPV و سرطان گردن رحم می تواند بر شناسایی، نظارت و درمان مشکلات بهداشتی ناشی از عفونت HPV کمک نماید.

روش های انتقال HPV

این ویروس از طریق تماس پوست با پوست منتقل می شود. از عواملی که ممکن است شخصی را در معرض خطر ابتلا به اچ پی وی قرار دهد، عبارتند از:

• برقراری رابطه جنسی با بیش از یک نفر
• برقراری رابطه واژینال، دهان یا مقعد بدون کاندوم
• سیستم ایمنی ضعیف
• برقراری رابطه با شریک جنسی حامل HPV

همچنین برخی از عوامل وجود دارند که در صورت ابتلا به این ویروس، ریسک ایجاد سرطان را افزایش خواهند داد :

• سیستم ایمنی ضعیف
• ابتلا به بیماری های آمیزشی ( STI ها) مانند گونوره آ، کلامیدیا و هرپس سیمپلکس
• التهاب مزمن
• زایمان های متعدد (سرطان دهانه رحم)
• مصرف قرص های ضد بارداری به مدت طولانی (سرطان دهانه رحم)
• مصرف قلیان (سرطان دهان یا گلو)
• برقراری رابطه جنسی مقعدی (سرطان مقعدی)

پیشگیری از HPV

ساده ترین راه برای جلوگیری از ابتلا به اچ پی وی استفاده از “کاندوم و برقراری رابطه جنسی سالم” است. علاوه بر این، تزریق واکسن گارداسیل برای پیشگیری از زگیل های تناسلی و سرطان های ناشی از این ویروس کاربرد دارد. این واکسن می تواند فرد را در برابر نه سوش مختلف HPV که عامل سرطان یا زگیل های تناسلی است، محافظت نماید.

بهترین زمان برای تزریق واکسن HPV برای پسران و دختران سن 11 تا 12 سال است. تزریق دو دوز واکسن حداقل به 6 ماه فاصله نیاز دارد. زنان و مردان 15 تا 26 ساله همچنین می توانند درسه مرحله واکسینه شوند. علاوه بر این، افراد بین سنین 27 تا 45 ساله که قبلا برای HPV واکسینه نشده اند، واجد شرایط واکسیناسیون با Gardasil 9 می باشند. برای جلوگیری از مشکلات بهداشتی مرتبط با این ویروس باید به طور منظم بررسی های بهداشتی و تست پاپ اسمیر انجام گیرد.

ویروس HPV و حاملگی

ابتلا به این ویروس شانس بارداری را کاهش نمی دهد. اگر شما حامله و دارای HPV هستید، ممکن است بخواهید فرآیند درمان را تا بعد از زایمان به تأخیر اندازید که این امر بدون عوارض نیست. تغییرات هورمونی که در دوران بارداری اتفاق می افتد ممکن است باعث ایجاد زگیل تناسلی شود و در بعضی موارد این زگیل ممکن است خونریزی کند. همچنین اگر زگیل های تناسلی گسترش یابند، ممکن است نتوانید زایمان واژینال داشته باشید.

در موارد نادر، یک زن مبتلا به اچ پی وی می تواند آن را به کودک خود منتقل کند. هنگامی که این اتفاق می افتد، یک بیماری نادر اما جدی به نام پاپیلوماتوز تنفسی رخ میدهد. در این شرایط، زگیل ها در راه های تنفسی کودک رشد می کند. تغییراتی که در طول بارداری رخ میدهد، ممکن است باعث ایجاد عوارضی شود در نتیجه غربالگری معمول برای سرطان دهانه رحم و HPV لازم است.

آمار ویروس HPV

CDC (مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری) تخمین زده است که 79 میلیون آمریکایی دارای HPV هستند. اکثر این افراد در رده نوجوانی و یا اوایل دهه 20 زندگی خود به سر می برند. همچنین آمار ها نشان داده حدود 14 میلیون نفر هر سال در معرض خطر این ویروس قرار می گیرند. در این کشور، HPV باعث ایجاد بیش از 33،000 سرطان در سال در مردان و زنان می شود. برآورد شده است که 95 درصد از سرطان های مقعدی ناشی از عفونت HPV هستند. اکثر این موارد به علت HPV 16 رخ می دهند. همچنین دو نوع HPV 18 و HPV 16 حداقل 70 درصد موارد سرطان دهانه رحم را تشکیل می دهند.

در سال 2006 اولین واکسن HPV تولید شد و از آن زمان تا به حال، 64 درصد کاهش در گونه های HPV در دختران نوجوان در ایالات متحده، تحت پوشش واکسن دیده شده است.

منبع: https://hpvdarman.com