آبسه مقعدی

آبسه آنورکتال یک کیسه عفونی پر از چرک است که در نزدیکی مقعد یا رکتوم یافت می‌شود. آبسه ها ممکن است در هر جای بدن ایجاد شوند ولی وقتی در قسمت رکتوم به وجود آمده و بترکند، به دنبال آنها فیستول ایجاد می‌شوند. حال اگر این سوال را دارید که فیستول چیست و از کجا باید فهمید که آبسه تبدیل به فیستول شده است؟، با ما همراه باشید تا به این موضوع بپردازیم.

علت آبسه مقعد چیست؟

بسیاری از غدد در داخل مقعد بدن یافت می شوند. اگر یکی از این غدد مسدود شود، ممکن است عفونی شوند، آبسه ایجاد می شود. آبسه آنورکتال مجموعه ای از چرک زیر پوست در ناحیه مقعد و رکتوم است.

آبسه پری آنال شایع ترین نوع آبسه مقعدی است. این آبسه ها می توانند باعث ناراحتی قابل توجهی برای بیماران شوند. آنها در لبه مقعد قرار دارند و در صورت عدم درمان می توانند به فضای ایسکیوآنال یا فضای بین اسفنکتریک گسترش یابند زیرا این نواحی با فضای پری آنال پیوسته هستند.

فیستول چیست؟

فیستول مقعدی (همچنین فیستول آنورکتال نیز نامیده می شود) می تواند در نتیجه یک آبسه اولیه مقعدی که به طور کامل بهبود نیافته است ایجاد شود. این می تواند در 50٪ از بیمارانی که با عفونت آبسه مراجعه می کنند رخ دهد. گاهی اوقات، غدد کوچک طبیعی موجود در داخل کانال مقعد ممکن است مسدود شده و عفونی میشوند که آبسه ها را به وجود می آورند. 

فیستول تونلی است که غدد عفونی در کانال مقعد را تشکیل داده و به آبسه زیر پوست متصل می کند. ایجاد عفونت و فیستول معمولاً به دلیل عادات روده فرد یا نحوه پاکسازی فرد پس از اجابت مزاج ایجاد می شود. شرایط دیگری وجود دارد که می تواند فرد را در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به فیستول آنورکتال قرار دهد، مانند بیماری کرون، سابقه پرتوهای لگنی، ترومای آنورکتال و سرطان آنورکتال.

علت ایجاد فیستول چیست؟

پس از تخلیه آبسه، ممکن است تونلی باقی بماند که غده مقعدی را که از آن آبسه به وجود آمده به پوست متصل می کند. اگر این اتفاق بیفتد، زهکشی مداوم از دهانه بیرونی ممکن است نشان دهنده پایداری این تونل فیستول باشد. اگر دهانه بیرونی تونل بهبود یابد، ممکن است آبسه های مکرر ایجاد شود.

علائم آبسه و فیستول مقعدی چیست؟

https://www.didarnews.ir بیمار مبتلا به آبسه ممکن است درد، قرمزی یا تورم در ناحیه موضعی اطراف کانال مقعد داشته باشد. این عارضه ممکن است در طی یک دوره چند یا چند روزه ایجاد شود. عموما خستگی، تب و لرز نیز شایع است. با افزایش فشار و حجم عفونت، پوست ممکن است در این ناحیه پاره شده و چرک عفونت آزاد شود. تقریباً در 50٪ از افرادی که دچار فیستول می شوند، ناحیه عفونت آبسه اصلی به طور دوره ای متورم شده و برای تخلیه باز می شود. این عارضه می تواند به شکل یک چرخه مداوم تکرار شود.

• روش لیفت LIFT (بسته شدن مجرای فیستول بین اسفنکتری). این روش جراحی برای فیستول هایی است که از عضلات اسفنکتر عبور می کنند. که شامل بستن یک انتهای فیستول قبل از باز کردن فیستول، بین عضلات اسفنکتر است.
• ابلیشن آندوسکوپی این روش شامل عبور یک دوربین کوچک در امتداد فیستول و استفاده از یک الکترود برای سوزاندن بافت داخل فیستول، قبل از مهر و موم کردن آن است.
• لیزر درمانی. در این روش از لیزر درمانی برای تخریب و آب بندی فیستول استفاده می شود. شواهد محدودی در مورد اینکه چقدر خوب کار می کند وجود دارد.

درباره جراحی فیستول مقعدی

انواع مختلفی از روشهای جراحی برای درمان فیستول مقعدی وجود دارد. تمام راههای جراحی فیستول مقعدی با هدف خلاص شدن از شر فیستول انجام می شود، در حالی که آسیب کمتری به عضلات اسفنکتر اطراف مقعد ممکن می شود. این ماهیچه‌ها به شما اجازه می‌دهند تا زمانی که مدفوع دارید بتوانید خودتان را کنترل کنید، بنابراین اگر آسیب ببینند، می‌تواند منجر به از دست دادن کنترل (بی اختیاری) شود.
پس از اینکه جراح شرایط را ارزیابی کرد، با شما در مورد گزینه های درمانی، خطرات و فواید هر کدام، و آنچه برای شما توصیه می کند، صحبت خواهد کرد. انتخاب روش بستگی به این دارد که فیستول شما دقیقاً کجاست و آیا عضله اسفنکتر را درگیر کرده یا خیر.
دکتر متخصص دقیقاً توضیح می دهد که در طول عمل چه اتفاقی می افتد، چه چیزی پس از آن انتظار می رود و خطر عوارض احتمالی وجود دارد.

علائم فیستول مقعدی

علائم فیستول مقعدی می تواند شامل موارد زیر باشد:

• ترشحات از دهانه فیستول در پوست، که ممکن است به صورت یک سوراخ یا توده احساس کنید. ممکن است چرک یا خون در آن وجود داشته باشد.
• درد، ناراحتی و تورم در داخل و اطراف مقعد
• اسهال
• تحریک پوست اطراف مقعد

این علائم همیشه به دلیل فیستول مقعدی ایجاد نمی شوند، اما اگر آنها را دارید، به پزشک عمومی مراجعه کنید.

تشخیص فیستول مقعدی

درمان آبسه مقعدی و فیستول پیچیده

پزشک عمومی در مورد علائم شما می پرسد و ممکن است بیمار را در صورت لزوم معاینه کند. پزشک عمومی ممکن است بتواند دهانه فیستول مقعدی را در پوست اطراف پایین (مقعد) ببیند که به دهانه خارجی معروف است. همچنین ممکن است با وارد کردن انگشت خود به آرامی در مقعد علائم بیشتر را بررسی کنند. پزشک عمومی در صورتی که تشخیص دهد، بیمار را برای بررسی و درمان بیشتر به یک جراح کولورکتال ارجاع میدهد.
در صورتی که تشخیص واضح نباشد، یا اگر فیستول پیچیده با چندین راه دارید، ممکن است جراح شما نیاز به انجام آزمایش‌ها و معاینات اضافی داشته باشد.
این آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• اسکن اولتراسوند از مقعد ، با استفاده از یک کاوشگر که جراح شما به آرامی پایین شما را قرار می دهد
• اسکن تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI).

عفونت آبسه پری آنال زمانی اتفاق می‌افتد که نوعی باکتری در غدد کریپت که کانال مقعد را پوشانده‌اند به دام می‌افتد. باکتری ها و مایعات (چرک) جمع می شوند و تبدیل به یک توده قرمز و دردناک می شوند (مانند “جوش”). این نوع آبسه اغلب در نوزادان پسر زیر یک سال اتفاق می افتد.

دیگر علل شایع آبسه آنورکتال عبارتند از:

• مسدود شدن غدد در ناحیه مقعد
• عفونت ناشی از شقاق مقعدی
• عفونت های مقاربتی (STD)
• ضربه روحی یا زمین خوردن با قسمت نشیمنگاه

آبسه های عمیق رکتوم ممکن است در اثر اختلالات روده ای مانند بیماری کرون یا دیورتیکولیت ایجاد شوند.

عوامل زیر خطر ابتلا به آبسه آنورکتال را افزایش می دهند:

• رابطه جنسی مقعدی
• داروهای شیمی درمانی که برای درمان سرطان استفاده می شوند
• دیابت
• بیماری التهابی روده (بیماری کرون و کولیت اولسراتیو)
• استفاده از داروهای کورتیکواستروئیدی
• ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن در اثر ابتلا به بیماری (مانند HIV/AIDS)

طبق آمار؛ بیماری آبسه مقعدی مردان را بیشتر از زنان تحت تأثیر قرار می دهد. این عارضه ممکن است در نوزادان و کودکان نوپا که هنوز پوشک دارند و سابقه شقاق مقعدی دارند نیز رخ دهد.

علائم

اگر چه علائم شایع آبسه مقعدی؛ درد در مقعد ثابت و ضربان دار همراه با تورم باشد ولی درد ممکن است با حرکات روده، سرفه و نشستن شدیدتر شود.

علائم دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• یبوست
• ترشح چرک از رکتوم
• خستگی، تب، تعریق شبانه و لرز
• قرمزی، بافت دردناک و سفت شده در ناحیه مقعد
• حساس شدن پوست و بافت ناحیه آسیب داده

در نوزادان، آبسه اغلب به صورت یک توده متورم، قرمز و حساس در لبه مقعد ظاهر می شود. در نوزادان شیرخوار ممکن است از ناراحتی دمدمی مزاج و تحریک پذیر باشد. به طور معمول به جز نشانه های ذکر شده، علائم دیگری وجود ندارد.

تشخیص

betterlives.ir آبسه مقعدی معمولا در طی یک معاینه فیزیکی تشخیص داده می شود. سپس هیچ عکسبرداری دیگری برای تشخیص لازم نیست. نوزادان ممکن است طی معاینه بدخلقی کنند. آبسه مقعدی می تواند زمانی که لمس می شود؛ سفت، قرمز و حساس به باشد. در صورت عدم درمان، عفونت می تواند به صورت موضعی به ناحیه باسن گسترش یابد.

کودکان مبتلا به توده پری رکتوم ممکن است با تب و درد بیمار تر به نظر برسند. محل توده را نمی توان با معاینه فیزیکی تعیین کرد و نیاز به مطالعه اشعه ایکس اضافی، سی تی اسکن یا ام آر آی لگن دارد.

بیماری های مشابه آبسه مقعدی

برخی از بیماری ها به دلیل داشتن علائم مشابه و محل تشکیل یکسان، ممکن است با عارضه توده مقعدی اشتباه گرفته شوند که شامل موارد زیر هستند:

فیستول

یکی از سوالات رایج بیماران این است که آیا فیستول مقعدی همان آبسه است؟ در واقع، فیستول آنورکتال ممکن است از یک آبسه که پیشرفت کرده است ایجاد شود. برخلاف فیستول، آبسه یک کانال دو سر نیست. یک مجرای تک سر بوده که به یک حفره در بافت روی پوست منتهی می شود. این دو بیماری علائم مشابه بسیاری از جمله درد و تورم دارند.

آبسه مقعد چیست؟

آبسه مقعدی یک حفره عفونی و پر از چرک و خون است که در نزدیکی دهانه مقعد یا رکتوم پدید می آید. این حفره عفونی در ابتدا معمولا به صورت یک جوش بزرگ و توده ظاهر شده که بسیار دردناک است و موجب بروز علائم آزار دهنده ای در فرد می شود. بسیار از افراد در مراحل ابتدایی ابتلا به آبسه مقعد آن را یک جوش شمرده و اقدام به ترکاندن آن می کنند که بسیار خطرناک است.
دلایل بسیار متعددی می تواند موجب بروز آبسه مقعدی شود که یکی از آنها مسدود شدن مسیر غدد درون مقعد است که توده ی عفونی را به وجود می آورد.

علت آبسه مقعد

همانطور که گفته شد، دلایل متعددی سبب پدید آمدن این عارضه عفونی پوستی در ناحیه نشیمنگاهی می شود.
برخی از مواردی که موجب پدید آمدن آبسه مقعدی می شوند عبارت اند از:

• رابطه جنسی مقعدی: رابطه مقعدی محافظت نشده و بدون کاندوم می تواند یکی از دلایل بروز عفونت های مقاربتی از جمله آبسه مقعد گردد.
• شکاف مقعد: در صورتی که پارگی یا شکاف مقعدی که همان بیماری شقاق است درمان نشود، موجب آبسه می شود.
• روده: داشتن عفونت های روده ای و بی توجهی به آن.
• بارداری: تغییرات وزنی و هورمونی ناشی از بارداری می تواند در به وجود آوردن آبسه موثر باشد.
• بهداشت: عدم رعایت بهداشت فردی که موجب بروز جوش و در نهایت ابسه می گردد.
• صدمه: دفع مواد خوراکی تیز مانند استخوان ماهی، مرغ، پوست تخم مرغ که موجب زخم و صدمه در ناحیه مقعد و روده می شوند.

علائم آبسه مقعدی چیست؟

عفونت و آبسه های سطحی ناحیه مقعد معمولا علائمی یکسان دارند. اما این علائم گاه وابسته به میزان حاد یا خفیف بودن بیماری متفاوت هستند.
برخی از این علائم به طور کلی عبارت اند از:

• درد مداوم و نبض مانند که هنگام نشستن فرد تشدید می شود.
• قرمزی اطراف دهانه مقعد
• برآمدگی ناحیه (تورم)
• سفید یا زرد شدن ناحیه برآمدگی (شبیه به جوش)
• خروج ترشح مقعد و عفونت بدبو
• یبوست
• احساس درد حتی هنگام لمس شکم

البته این علائم مربوط به آبسه های سطحی و خارجی پوست هستند. افرادی که نوع عمیق و درونی آبسه را تجربه می کنند علائمی چون تب، بدن درد، بی اشتهایی لرز و بیحالی را نیز به همراه دارند. همچنین حاد شدن آبسه مقعد موجب ابتلا به فیستول شده و فرد را به انواع فیستول های پیچیده و حاد مبتلا می کند.

انواع آبسه مقعد

آبسه های مقعدی، براساس محل قرارگیریشان و ساختار عمیق یا سطحی بودنشان دسته بندی می شوند. این طبقه بندی هنگام تشخیص و درمان بسیار موثر است. برخی از آنها عبارت اند از:
پری آنال یا دور مقعد: دارای بیشترین میزان شیوع بوده که زیر پوست و پایین ترین ناحیه مقعد به وجود می آید.
آبسهٔ رترورکتال یا پشت مقعد: این نوع از آبسه در پشت مقعد پدید آمده و عمیق است.
فوق بالابر: که کمترین میزان شیوع را دارد و در عمیق ترین ناحیه مقعد به وجود می آید.

خطر ابتلا به آبسه مقعدی در چه افرادی بیشتر است؟

مسدود شدن غدد درون مقعد که وظیفه ترشح دارند نیز یکی از عوامل موثر در به وجود آوردن آبسه یا عفونت مقعدی است. البته باید توجه نمود که خطر ابتلا به این بیماری در برخی افراد بیشتر بوده و ممکن است آن قشر خاص را را بیشتر از افراد دیگر تحت تاثیر خود قرار دهد.
برخی از افرادی که خطر ریسک ابتلا به آبسه در آنها بیشتر است عبارت اند از:

• افرادی که بیماری کولیت دارند.
• افراد مبتلا به دیابت
• بیماران پوستی
• افرادی که داروهای خاصی مصرف می کنند( مانند پردنیزولون)
• افرادی که شیمی درمانی می کنند.
• خانمهای باردار
• افرادی که دارای رابطه جنسی مقعدی هستند و از کاندوم استفاده نمی کنند.
• بیماران مبتلا به HIV
• افراد دارای بیماری های التهابی روده و لگن
• افراد مبتلا به یبوست یا اسهال

عوارض

آبسه مقعد از بیماری های خطرناک ناحیه نشیمنگاهی بوده که بی توجهی به آن، زمینه ساز مشکلات بزرگتر است و درمان را بسیار دشوار می سازند. علاوه بر آن بی توجهی به درمان آبسه مقعد میتواند موجب پخش شدن عفونت و فراگیر شدن آن در سطح بدن شود.
این مشکلات عبارت اند از:

• به وجود آمدن فیستول مقعدی
• بروز شقاق
• گسترش عفونت در نقاط مختلف بدن
• سرطان مقعد
• بی اختیاری

آبسه پری آنال شایع ترین نوع آبسه مقعدی است. اصطلاح آنورکتال به مشکلاتی اطلاق می شود که در نزدیکی مقعد یا رکتوم ایجاد می شوند. آبسه های مقعدی نیز نامیده می شوند، مجموعه های متورم و دردناکی از چرک هستند که در زیر پوست اطراف مقعد جمع می شوند. این آبسه ها در صورت عدم درمان می توانند منجر به ناراحتی قابل توجهی شده و باعث عفونت گسترده شوند. اگر چرک باعث ترکیدن غده مقعدی شود، عفونت می تواند به فضاهای اطراف راست روده و مقعد گسترش یابد.

علت ابتلا به آبسه مقعدی

آبسه مقعدی ناشی از عفونت کوچکی است که از یک غده مقعدی بسیار کوچک شروع می شود، که منبسط شده و فضایی برای تجمع چرک در زیر پوست ایجاد می کند. اکثر آبسه ها در نزدیکی دهانه مقعد قرار دارند اما گاهی اوقات در داخل کانال مقعد هم ایجاد می شوند.

علائم آبسه در مقعد عبارتند از:

• یک توده سفت یا تورم در اطراف ناحیه مقعد که می تواند بزرگ و حساس باشد
• گاهی تب، لرز و خستگی
• درد در نزدیکی مقعد
• حرکات روده دردناک

کلینیک اچ پی وی در این باره بیان می کند؛

یکی از سوالات رایج بیماران این است که آیا فیستول مقعدی همان آبسه است؟ در واقع، فیستول آنورکتال ممکن است از یک آبسه که پیشرفت کرده است ایجاد شود. برخلاف فیستول، آبسه یک کانال دو سر نیست. یک مجرای تک سر بوده که به یک حفره در بافت روی پوست منتهی می شود. این دو بیماری علائم مشابه بسیاری از جمله درد و تورم دارند.

تشخیص

بعضی از فیستول ها به راحتی قابل تشخیص بوده و بعضی دیگر نیستند. در برخی شرایط ممکن است این کانال ها خود به خود بسته شده و در قسمت های دیگر مجدد باز شوند. پزشک شما به دنبال نشانه هایی از ترشحات یا خونریزی است. پزشک ممکن است هنگام معاینه انگشت خود را به مقعد شما بکشد. نگران نباشید به گونه ای این کار را انجام می دهد تا بیمار هیچگونه دردی حس نمی کند.

معاینه مقعدی با قرار دادن انگشت پوشانده شده با دستکش و ژل روانکاری در انتها راست روده انجام می شود تا موارد زیر بررسی شوند:

• عملکرد عضله های اسفنکتر داخلی و خارجی
• منطقه عفونت
• سر منشا فیستول
• حدود 25 درصد از افراد مبتلا به بیماری کرون دچار فیستول می شوند. از جمله این مطالعات می توان به آزمایش خون، اشعه ایکس و کولونوسکوپی اشاره کرد.

آبسه مقعدی می تواند به صورت مجزا ایجاد شود، اما اغلب به دلیل رشد بیش از حد باکتری های رایج در دستگاه گوارش به وجود می آید.

در حالی که هر فرد چه جوان چه پیر، می تواند به آبسه مقعدی مبتلا شود، شرایطی نیز وجود دارد که می تواند خطر ابتلا به آن را افزایش دهد. که عبارت است از:

• بیماری های التهابی روده (IBD) مانند بیماری کرون و کولیت اولسراتیو
• HIV و سایر بیماری هایی که باعث سرکوب سیستم ایمنی می شوند
• دیابت
• رابطه جنسی مقعدی
• یبوست یا اسهال مزمن و شدید
• مصرف داروهای استروئیدی، از جمله پردنیزون
• شیمی درمانی
• عفونت مقعد یا رکتوم مقعدی مقاربتی
• هیدرآدنیت چرکی که یک بیماری پوستی نادر به شمار می رود

تشخیص

اکثر آبسه های آنورکتال بر اساس سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی شما تشخیص داده می شوند. در صورتی که آبسه داخل رکتوم ایجاد شده باشد، ممکن است پزشک شما بخواهد آندوسکوپی را با استفاده از یک آندوسکوپ منعطف و روشن انجام دهد تا دید بهتری به داخل داشته باشد.

از جمله روش های دیگر برای تشخیص عبارتند از:

• در صورتی که آبسه عمیق باشد، معمولاً از آزمایش‌های تصویربرداری مانند توموگرافی کامپیوتری (CT) یا سونوگرافی ترانس رکتال (TRUS) استفاده می‌شود.
• در طول معاینه فیزیکی، پزشک تصمیم به بررسی این موضوع دارد که آیا توده یک آبسه است یا هموروئید. معمولاً می توان این دو وضعیت را با ارائه علائم متمایز کرد.
• اگر توده ی تشخیص داده شده آبسه باشد، درد با گذشت زمان بدتر می شود و به درمان های سطحی پاسخ مثبتی نمیدهد. همچنین ممکن است علائم عمومی عفونت مانند تب و لرز شبانه وجود داشته باشد که معمولاً اگر بیماری هایی مانند هموروئید داشته باشید، آن را تجربه نمی کنید .
• در صورت مشکوک بودن به IBD، HIV یا دیابت، آزمایشات دیگری از جمله آزمایش خون و کولونوسکوپی ممکن است تجویز شود.

روش های درمان آبسه آنورکتال یا مقعد

آبسه های آنورکتال به ندرت خود به خود از بین می روند یا تنها با درمان آنتی بیوتیکی برطرف می شوند. در بیشتر موارد، پزشک باید آبسه را تخلیه کند، یک روش نسبتاً ساده در مطب که با یک عامل بی‌ حس‌ کننده موضعی، یک چاقوی جراحی و یک جفت فورسپس انجام می شود.

اگر آبسه عمیق باشد یا در بالای رکتوم واقع شده باشد، این روش باید در بیمارستان تحت بیهوشی عمومی انجام شود. عمل جراحی به طور کلی حدود ۳۰ دقیقه طول می کشد. مقداری از چرک استخراج شده ممکن است برای شناسایی باکتری عامل به آزمایشگاه فرستاده شود.

پس از انجام این روش، آنتی بیوتیک ها برای حدود یک هفته جهت کمک به درمان عفونت و جلوگیری از گسترش بیشتر تجویز می شود. همچنین ممکن است به شما توصیه شود که از حمام سیتز استفاده کنید؛ یک وسیله مخصوص شبیه به توالت فرنگی کم عمق که برای خیساندن و تمیز کردن ناحیه مقعد استفاده می شود.

لازم است این نکته را در نظر بگیرید که پس از اجابت مزاج، محل را به آرامی با دستمال توالت و با آب گرم بشویید. حتی می توانید محل را به آرامی با صابون شست و شو دهید اما از الکل یا پراکسید هیدروژن که می تواند روند بهبودی را کندتر کند اجتناب کنید. در صورت نیاز، زخم را با گاز یا پد ماکسی بپوشانید.

عوارض آبسه مقعدی چیست؟

لازم است بدانید که تعداد زیادی از افراد مبتلا به آبسه مقعدی؛ به بیماری فیستول نیز مبتلا می شوند. در نتیجه این اتفاق، یک تونل کوچک بین قسمت داخلی مقعد و پوست کنار آن باز می شود که چرک آبسه از این تونل بیرون می زند. تمام مسیر فیستول اغلب باید با جراحی یا اشعه لیزر برداشته شود.سایر عوارض احتمالی این عارضه شامل موارد زیر هستند:

• درد
• عفونت
• عود مجدد آبسه

همانطور که گفته شد، فیستول در ۵۰% مواقع به دلیل عدم درمان آبسه مقعدی به وجود می آید. گاهی اوقات این آبسه مسدود شده و چرک آن زیر پوست می ماند. زمانی که این اتفاق می افتد، تجمع باکتری ها می تواند یک بافت متورم از آلودگی و میکروب به وجود بیاورد. پزشکان این توده چرکی جمع شده زیر پوست را آبسه می نامند.

اگر آبسه را درمان نکنید ، رشد کرده و در نهایت سر آن به بیرون باز می شود و جایی در نزدیکی مقعد را سوراخ می کند تا بتواند چرک داخل خود را تخلیه کند. این مسیر چرکی از آبسه تا سطح پوست فیستول نام دارد.

در شرایط نادر مانند سل ، بیماری های مقاربتی یا بیماری های مزمن که روده را تحت تاثیر قرار میدهند، مانند بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو در پیش آمدن فیستول مقعدی نقش بسیاری دارند.

علت ابتلا به فیستول چیست |

خونریزی بعد از فیستول

آبسه مقعدی چیست؟

آبسه مقعدی پری آنال عفونتی در غده ترشح کننده مخاطی در کانال رکتوم یا اطراف مقعد است. این بیماری به شکل یک توده متورم قرمز که از خود ترشح دارد ایجاد می شود. محل تشکیل این توده قسمت های مختلفی از مقعد بوده و محل خاصی ندارد. از این رو ممکن است با بیماری های دیگر اشتباه گرفته شود که در ادامه به بررسی آنها و تفاوتشان با آبسه مقعدی می پردازیم.

علت تشکیل آبسه پری آنال چیست؟

آبسه زمانی ایجاد می شود که غده کوچکی در داخل مقعد از باکتری یا مدفوع گیر افتاده در غده عفونی شود. لازم است بدانید که در اکثر موارد شما هیچ کاری برای ایجاد این عفونت انجام ندادید. برخی از شرایط نامطلوب یا بیماری ها برای مثال یبوست، اسهال، کولیت یا سایر التهابات روده ممکن است این عفونت ها را بیشتر کنند.

علائم آبسه یا فیستول چیست؟

آبسه های پری آنال عموماً با درد و تورم شدید در مقعد ظاهر می شوند. پس از ایجاد این عوارض داشتن تب امکان پذیر است. تخلیه آبسه به تنهایی یا با یک برش، درد و فشار را تسکین می دهد. فیستول با تخلیه خون، چرک یا مخاط همراه است، اما معمولاً دردناک نیستند.

از دیگر علائم این دو عارضه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

– درد

– سرخی

– تورم و التهاب اطراف مقعد

– سوزش و خارش

– ایجاد شدن سوراخی دردناک همراه با ترشحات بین باسن

آیا وجود آبسه همیشه منجر به فیستول می شود؟

خیر. فیستول در ۵۰ درصد موارد بر اثر آبسه ایجاد می شود. هیچ راهی برای پیش بینی این اتفاق وجود ندارد. اگر درناژ به مدت دو تا سه ماه ادامه یابد، تشخیص فیستول پری آنال داده می شود.

وقتی افراد ناحیه برجسته ای را در نزدیکی مقعد پیدا می کنند، در نگاه اول به سختی می توان به طور کامل متوجه شد که آیا این یک آبسه مقعدی است یا هموروئید. ساده ترین راه برای تشخیص این تفاوت این است که آیا این توده دارای علائم است یا خیر و به نظر می رسد که توده حاوی مایع است یا خیر، که بیشتر به آبسه اشاره می کند تا هموروئید. تفاوت دیگر این دو در نحوه درمان آنها است، اغلب اوقات آبسه مقعدی باید تخلیه شود. 

در حالی که توده های بواسیری کوچک معمولاً خود به خود از بین میروند، آبسه می تواند باقی مانده و اذیت کننده باشد.

تفاوت در علت ایجاد آبسه با بواسیر چیست؟

علت ایجاد این دو بیماری از دلایل اصلی تشخیص این دو عارضه از یکدیگر می باشد. بیماری بواسیر در اکثر مواقع به دلیل التهاب سیاهرگ های نشیمنگاه ایجاد می شود که در اثر فشار زیاد ملتهب شده اند و به شکل باد کرده در آمده اند. این فشار معمولا در کسانی که کارمند یا راننده هستند که مدت زیادی در روز را می نشینند، به وجود می آید. برای جلوگیری از این عارضه می توانید از بالشتک های دوناتی زمان نشستن استفاده کنید.

تمام اینها در حالی است که آبسه مقعدی یک توده ناشی از عفونت ضربه شدید به نشیمنگاه یا پیش از فیستول است. یعنی زمانی که دچار آبسه شدید، به احتمال بسیار زیاد یک مسیر چرکی فیستول در زیر آن نهفته است که باید هر دو تخلیه شده و درمان شوند.

شباهت آبسه و هموروئید

پیشتر ذکر شد دلیلی که باعث شباهت این دوبیماری دردناک شده است، ظاهر آنها می باشد. دو بیماری آبسه و بواسیر می توانند در هر قسمتی از کانال رکتوم ایجاد شوند و در مواردی هر دو آنها علائم مشابهی مانند درد، سوزش، خروج ترشحات و در موارد نادر خونریزی دارند. بیمار برای تشخیص دقیق به متخصص جراح یا گوارش مراجعه کند. زیرا خودش قادر به تشخیص درست ممکن است نباشد.
فرق آبسه با بواسیر چیست؟

غدد کوچک در داخل مقعد بخشی از آناتومی طبیعی این قسمت هستند. اگر غدد مقعد مسدود شوند، ممکن است منجر به عفونت در این ناحیه شود. هنگامی که عفونت جدی است، اغلب منجر به آبسه می شود. باکتری ها، مدفوع یا مواد خارجی نیز می توانند غدد این قسمت را مسدود کرده و باعث ایجاد آبسه شوند. بیماری کرون، سرطان، تروما و تشعشعات می تواند خطر عفونت و فیستول را افزایش دهند.

در مورد علت آبسه مقعدی بیان می کند؛ گروهی از افراد به علت دارا بودن شرایط خاص خود احتمال بیشتری برای ابتلا به این بیماری دارند از جمله‌ی آنها می توانیم به این موارد اشاره کنیم :

کولیت

بیماری روده التهابی مانند بیماری کرون یا کولیت زخمی

دیابت

دیورتیکولیت

بیماری التهابی لگن (PID)

رابطه جنسی مقعدی

استفاده از داروهایی مانند پردنیزولون

ایدز

بارداری

سل

آپاندیسیت

شقاق مقعدی

قرار دادن اجسام خارجی در داخل مقعد

بیماری‌ های مقاربتی

علائم و نشانه ها

علائم ممکن است در هر فرد کمی متفاوت باشد. آنها می توانند شامل موارد زیر باشند:

درد یا ناراحتی شدید در نزدیکی نشیمنگاه. 

درد ثابت و تشدید با اجابت مزاج

خستگی

تب

عرق شبانه

یبوست

حرکات روده دردناک

تورم یا قرمزی در نزدیکی مقعد

توده یا بافت دردناک و سفت شده نزدیک مقعد

درد در قسمت پایین شکم

نشت مایع یا چرک از مقعد یا باسن

علائم آبسه آنورکتال ممکن است شبیه سایر بیماری های جسمی باشد. برای تشخیص دقیق به یک پزشک خوب مراجعه کنید.

آبسه آنورکتال چگونه تشخیص داده می شود؟

زمانی که به دکتر مراجعه می کنید، او در مورد علائم و سابقه پزشکی شما سوالاتی می پرسد. همچنین ممکن است لازم باشد یک معاینه فیزیکی ساده انجام دهد که شامل معاینه ناحیه نشیمنگاه است. ولی در موارد حیاتی پزشک ممکن است یکی از آزمایشات پیشرفته زیر را تجویز کند:

معاینه رکتال دیجیتال. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی یا پزشک ممکن است به آرامی یک انگشت دستکش دار و روغن کاری شده را وارد مقعد شما کند. همچنین ممکن است از ابزاری به نام اسپکولوم استفاده شود. این وسیله داخل رکتوم وارد شده و به آرامی منبسط می شود. این به ارائه‌ دهنده شما امکان می‌ دهد قسمت بیشتری از این ناحیه را ببیند.

پروکتوسیگموئیدوسکوپی (سیگموئیدوسکوپی). یک لوله انعطاف پذیر با یک نور و یک دوربین کوچک در مقعد قرار می گیرد. این به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما اجازه می دهد تا به ناحیه داخل رکتوم دید کاملی داشته باشد.

عکس برداری: همچنین ممکن است MRI، سی تی اسکن یا سونوگرافی انجام دهید. یکی از این آزمایشات ممکن است برای یافتن محل دقیق آبسه انجام شود.

روش های درمان

روش انتخابی برای درمان آبسه مقعدی به علائم، سن و سلامت عمومی شما بستگی دارد. همچنین به شدت و درجه بندی خود آبسه بستگی دارد. در برخی موارد، ممکن است نیاز به معاینه کامل آنورکتال تحت بیهوشی داشته باشید. این کار برای این است که به پزشک این امکان را داشته باشد تا بهترین درمان را انتخاب کند.

لازم به ذکر است که این بیماری در صورت عدم درمان خطرناک می باشد. همچنین روش های درمان ممکن است شامل موارد زیر باشند:

درمان با لیزر: یکی از روشهای نوین برای تخلیه آبسه لیزر درمانی می باشد که چرک داخل آن را به طور کامل از بین می برد.

تخلیه آبسه ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی برشی در پوست نزدیک مقعد ایجاد می کند تا چرک بتواند تخلیه شود. این فشار را کاهش می دهد و به بافت ها اجازه می دهد بهبود پیدا کنند. این را می توان در مطب ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی انجام داد. اگر آبسه بزرگ یا عمیق دارید، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید و احتمالا تحت بیهوشی عمومی جراحی کنید. اگر سیستم ایمنی بدن شما ضعیف است و به راحتی به عفونت مبتلا می شوید نیز، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید.

دارو های بی حسی موضعی. این روش می تواند به کاهش درد کمک کند.

داروی آنتی بیوتیک. در برخی موارد، پزشک شما ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند. این دارو عفونت را درمان می کند. اما آنتی بیوتیک ها به تنهایی اغلب مفید نیستند. به همین دلیل است که زهکشی بسیار مهم است.

با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی خود در مورد خطرات، مزایا و عوارض جانبی احتمالی همه درمان ها صحبت کنید.

عوارض احتمالی آبسه مقعدی چیست؟

بسیاری از افراد مبتلا به آبسه مقعدی دچار فیستول می شوند. این یک تونل کوچک است که بین قسمت داخلی مقعد و پوست کنار آن باز می شود. چرک آبسه از این تونل بیرون می زند. فیستول اغلب باید با لیزر یا جراحی رفع شود.

سایر عوارض احتمالی عبارتند از:

درد

عفونت

آبسه عود می کند
روزنامه جوان

تبدیل آبسه مقعدی به فیستول

در برخی از موارد ممکن است آبسه مقعدی به بیماری فیستول تبدیل شود و یا اینکه بدون هیچ نشانه ی قبلی از آبسه فرد به این بیماری مبتلا گردد. فیستول مقعدی را می توانیم اتصال غیر طبیعی میان دو بافت یعنی پوست اطراف مقعد و مقعد (آنوس یا رکتوم) معرفی کنیم.

انواع فیستول به این شرح است:

در صورتی که فیستول از عضله اسفنکتر خارجی بگذرد، از نوع HIGH است.

در صورتی که فیستول مسیر کوتاهی داشته و اسفنکتر خارجی را در برنگیرد از نوع LOW می باشد.