فیستول مقعدی

علائم:

فیستول مقعدی یک ارتباط غیر طبیعی بین کانال مقعد و پوست نزدیک مقعد است. علائم عبارتند از:

• زهکشی مداوم: نشتی چرک یا مدفوع از دهانه نزدیک مقعد.
• درد و ناراحتی: به خصوص در هنگام اجابت مزاج.
• تورم یا قرمزی: در اطراف دهانه خارجی.

علل:

فیستول اغلب در نتیجه موارد زیر ایجاد می شود:

• عوارض آبسه: بسیاری از فیستول ها از آبسه های درمان نشده یا ضعیف التیام یافته منشاء می گیرند.
• بیماری التهابی روده (IBD): شرایطی مانند بیماری کرون می تواند منجر به تشکیل فیستول شود.
• پرتودرمانی: درمان سرطان در ناحیه لگن ممکن است خطر را افزایش دهد.

درمان ها:

مدیریت فیستول مقعدی به طور کلی نیاز به مداخله جراحی دارد:

• فیستولوتومی: مجرای فیستول باز می شود و اجازه می دهد تا از داخل به بیرون بهبود یابد.
• قرار دادن Seton: ممکن است یک نوار لاستیکی در فیستول قرار داده شود تا به تخلیه آن کمک کند و در عین حال اجازه می دهد تا به تدریج بهبود یابد.
• جراحی فلپ: در موارد پیچیده، ممکن است از بافت برای بستن فیستول استفاده شود.

5. زگیل مقعد

علائم:

زگیل مقعدی پاپولی است که در اثر عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می شود. علائم عبارتند از:

• زائده در نزدیکی مقعد: برجستگی های کوچک و گوشتی که ممکن است به صورت جداگانه یا به صورت خوشه ظاهر شوند.
• خارش یا ناراحتی: در اطراف ناحیه آسیب دیده.

علل:

زگیل مقعدی عمدتاً ناشی از موارد زیر است:

• عفونت HPV: ویروس از طریق تماس جنسی از جمله مقعدی منتقل می شود.

درمان ها:

گزینه های درمانی برای زگیل مقعدی عبارتند از:

• درمان های موضعی: کرم های تجویزی مانند ایمی کیمود می توانند سیستم ایمنی بدن را برای مبارزه با زگیل تحریک کنند.
• کرایوتراپی: منجمد کردن زگیل با نیتروژن مایع.
• الکتروسرجری یا لیزر درمانی: این روش ها می توانند به طور موثر زگیل های بزرگتر یا سرسخت را از بین ببرند.

نتیجه گیری از مقاله بیماریهای رایج مقعدی

The anus is the opening of the rectum through which stool passes out of your body. Problems with the anus are common. They include hemorrhoids, abscesses, fissures (cracks), and cancer.

مقعد دهانه راست روده است که از طریق آن مدفوع از بدن شما خارج می شود. مشکلات مربوط به مقعد شایع است. آنها شامل هموروئید، آبسه، شقاق (ترک) و سرطان هستند.

ممکن است از صحبت در مورد مشکلات مقعدی خود خجالت بکشید. اما مهم است که به پزشک مراجعه کرده و به او وضعیت خود را اطلاع دهید، به خصوص اگر درد یا خونریزی دارید. هرچه جزئیات بیشتری در مورد مشکل خود ارائه دهید، پزشک بهتر می تواند به شما کمک کند. درمان ها بسته به مشکل خاص متفاوت است.

منابع:

1. https://medlineplus.gov/analdisorders.html
2. https://cliniczarei.com/fissure/

آبسه آنورکتال یک کیسه عفونی پر از چرک است که در نزدیکی مقعد یا رکتوم یافت می‌شود. آبسه ها ممکن است در هر جای بدن ایجاد شوند ولی وقتی در قسمت رکتوم به وجود آمده و بترکند، به دنبال آنها فیستول ایجاد می‌شوند. حال اگر این سوال را دارید که فیستول چیست و از کجا باید فهمید که آبسه تبدیل به فیستول شده است؟، با ما همراه باشید تا به این موضوع بپردازیم.

علت آبسه مقعد چیست؟

بسیاری از غدد در داخل مقعد بدن یافت می شوند. اگر یکی از این غدد مسدود شود، ممکن است عفونی شوند، آبسه ایجاد می شود. آبسه آنورکتال مجموعه ای از چرک زیر پوست در ناحیه مقعد و رکتوم است.

آبسه پری آنال شایع ترین نوع آبسه مقعدی است. این آبسه ها می توانند باعث ناراحتی قابل توجهی برای بیماران شوند. آنها در لبه مقعد قرار دارند و در صورت عدم درمان می توانند به فضای ایسکیوآنال یا فضای بین اسفنکتریک گسترش یابند زیرا این نواحی با فضای پری آنال پیوسته هستند.

فیستول چیست؟

فیستول مقعدی (همچنین فیستول آنورکتال نیز نامیده می شود) می تواند در نتیجه یک آبسه اولیه مقعدی که به طور کامل بهبود نیافته است ایجاد شود. این می تواند در 50٪ از بیمارانی که با عفونت آبسه مراجعه می کنند رخ دهد. گاهی اوقات، غدد کوچک طبیعی موجود در داخل کانال مقعد ممکن است مسدود شده و عفونی میشوند که آبسه ها را به وجود می آورند. 

فیستول تونلی است که غدد عفونی در کانال مقعد را تشکیل داده و به آبسه زیر پوست متصل می کند. ایجاد عفونت و فیستول معمولاً به دلیل عادات روده فرد یا نحوه پاکسازی فرد پس از اجابت مزاج ایجاد می شود. شرایط دیگری وجود دارد که می تواند فرد را در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به فیستول آنورکتال قرار دهد، مانند بیماری کرون، سابقه پرتوهای لگنی، ترومای آنورکتال و سرطان آنورکتال.

علت ایجاد فیستول چیست؟

پس از تخلیه آبسه، ممکن است تونلی باقی بماند که غده مقعدی را که از آن آبسه به وجود آمده به پوست متصل می کند. اگر این اتفاق بیفتد، زهکشی مداوم از دهانه بیرونی ممکن است نشان دهنده پایداری این تونل فیستول باشد. اگر دهانه بیرونی تونل بهبود یابد، ممکن است آبسه های مکرر ایجاد شود.

علائم آبسه و فیستول مقعدی چیست؟

https://www.didarnews.ir بیمار مبتلا به آبسه ممکن است درد، قرمزی یا تورم در ناحیه موضعی اطراف کانال مقعد داشته باشد. این عارضه ممکن است در طی یک دوره چند یا چند روزه ایجاد شود. عموما خستگی، تب و لرز نیز شایع است. با افزایش فشار و حجم عفونت، پوست ممکن است در این ناحیه پاره شده و چرک عفونت آزاد شود. تقریباً در 50٪ از افرادی که دچار فیستول می شوند، ناحیه عفونت آبسه اصلی به طور دوره ای متورم شده و برای تخلیه باز می شود. این عارضه می تواند به شکل یک چرخه مداوم تکرار شود.

• روش لیفت LIFT (بسته شدن مجرای فیستول بین اسفنکتری). این روش جراحی برای فیستول هایی است که از عضلات اسفنکتر عبور می کنند. که شامل بستن یک انتهای فیستول قبل از باز کردن فیستول، بین عضلات اسفنکتر است.
• ابلیشن آندوسکوپی این روش شامل عبور یک دوربین کوچک در امتداد فیستول و استفاده از یک الکترود برای سوزاندن بافت داخل فیستول، قبل از مهر و موم کردن آن است.
• لیزر درمانی. در این روش از لیزر درمانی برای تخریب و آب بندی فیستول استفاده می شود. شواهد محدودی در مورد اینکه چقدر خوب کار می کند وجود دارد.

درباره جراحی فیستول مقعدی

انواع مختلفی از روشهای جراحی برای درمان فیستول مقعدی وجود دارد. تمام راههای جراحی فیستول مقعدی با هدف خلاص شدن از شر فیستول انجام می شود، در حالی که آسیب کمتری به عضلات اسفنکتر اطراف مقعد ممکن می شود. این ماهیچه‌ها به شما اجازه می‌دهند تا زمانی که مدفوع دارید بتوانید خودتان را کنترل کنید، بنابراین اگر آسیب ببینند، می‌تواند منجر به از دست دادن کنترل (بی اختیاری) شود.
پس از اینکه جراح شرایط را ارزیابی کرد، با شما در مورد گزینه های درمانی، خطرات و فواید هر کدام، و آنچه برای شما توصیه می کند، صحبت خواهد کرد. انتخاب روش بستگی به این دارد که فیستول شما دقیقاً کجاست و آیا عضله اسفنکتر را درگیر کرده یا خیر.
دکتر متخصص دقیقاً توضیح می دهد که در طول عمل چه اتفاقی می افتد، چه چیزی پس از آن انتظار می رود و خطر عوارض احتمالی وجود دارد.

علائم فیستول مقعدی

علائم فیستول مقعدی می تواند شامل موارد زیر باشد:

• ترشحات از دهانه فیستول در پوست، که ممکن است به صورت یک سوراخ یا توده احساس کنید. ممکن است چرک یا خون در آن وجود داشته باشد.
• درد، ناراحتی و تورم در داخل و اطراف مقعد
• اسهال
• تحریک پوست اطراف مقعد

این علائم همیشه به دلیل فیستول مقعدی ایجاد نمی شوند، اما اگر آنها را دارید، به پزشک عمومی مراجعه کنید.

تشخیص فیستول مقعدی

درمان آبسه مقعدی و فیستول پیچیده

پزشک عمومی در مورد علائم شما می پرسد و ممکن است بیمار را در صورت لزوم معاینه کند. پزشک عمومی ممکن است بتواند دهانه فیستول مقعدی را در پوست اطراف پایین (مقعد) ببیند که به دهانه خارجی معروف است. همچنین ممکن است با وارد کردن انگشت خود به آرامی در مقعد علائم بیشتر را بررسی کنند. پزشک عمومی در صورتی که تشخیص دهد، بیمار را برای بررسی و درمان بیشتر به یک جراح کولورکتال ارجاع میدهد.
در صورتی که تشخیص واضح نباشد، یا اگر فیستول پیچیده با چندین راه دارید، ممکن است جراح شما نیاز به انجام آزمایش‌ها و معاینات اضافی داشته باشد.
این آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• اسکن اولتراسوند از مقعد ، با استفاده از یک کاوشگر که جراح شما به آرامی پایین شما را قرار می دهد
• اسکن تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI).

دیگر نباید عفونت یا درد داشته باشید. انواع مختلفی از روشهای جراحی برای درمان فیستول مقعدی وجود دارد. تمام راه های درمان فیستول مقعدی با هدف خلاص شدن از اذیت ها و عوارض آن انجام می شود، در حالی که باید آسیب کمتری به عضلات اسفنکتر اطراف پایین (مقعد) برسد. این ماهیچه‌ها به شما اجازه می‌دهند تا زمانی که مدفوع دارید بتوانید به خوبی کنترل داشته باشید. بنابراین اگر آسیب ببینند، می‌تواند منجر به از دست دادن کنترل در دفع (بی اختیاری) شود.

After your surgeon has assessed you, they’ll talk to you about your treatment options, the risks and benefits of each, and what they recommend for you. This will depend on where exactly your fistula is and whether it involves any of the sphincter muscle.

https://www.bupa.co.uk/health-information/digestive-gut-health/anal-fistula-surgery

پس از اینکه جراح شما را قبل از عمل معاینه کرد، با شما در مورد گزینه های درمانی، خطرات و فواید هر کدام، و آنچه برای شما توصیه می کند، صحبت خواهد کرد. انتخاب روش درمان بستگی به این دارد که فیستول دقیقاً کجاست و آیا عضله اسفنکتر را درگیر می کند یا خیر.

طی این ویزیت، جراح برای شما دقیقاً توضیح می دهد که در طول عمل چه اتفاقی می افتد، چه چیزی پس از آن انتظار می رود و خطر عوارض احتمالی وجود دارد. هر سوالی دارید حتما بپرسید و در صورت نیاز زمان بیشتری برای تصمیم گیری بخواهید. اگر از ادامه روند راضی هستید، از شما خواسته می شود که یک فرم رضایت نامه را امضا کنید. بنابراین مهم است که مطمئن شوید همه چیز را درک کرده اید.

آیا جایگزینی برای جراحی فیستول وجود دارد؟

اکثر فیستول های مقعدی بدون جراحی بهبود نمی یابند.

این عمل معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می شود، اما تکنیک های مختلف بیهوشی امکان پذیر است. عمل معمولاً بین 15 تا 30 دقیقه طول می کشد.

برای کاهش خطر بی اختیاری روده (زمانی که بدون اینکه بخواهید مدفوع را دفع می کنید)، درمان شما ممکن است شامل چندین عمل در طول چند ماه باشد.

نوع جراحی مورد نیاز شما به محل فیستول بستگی دارد. که خلاصه به موارد زیر می شود:

• اگر فیستول زیر عضلات اسفنکتر باشد یا از قسمت پایینی عضلات اسفنکتر (عضلات اطراف کانال مقعدی که هنگام باز کردن روده کنترل می‌شوند) باشد، جراح فیستول را روی پوست شما بریده و زخم شما را باز می‌گذارد تا بتواند بهبود یابد. با بافت سالم
• اگر فیستول دارای شاخه هایی است که از قسمت فوقانی عضلات اسفنکتر عبور میکنند، جراح ممکن است در عوض یک بخیه مخصوص (به نام بخیه ستون) در فیستول قرار دهد تا به راحتی مانند چرک تخلیه شود. فیستول ممکن است برای درمان با چسب مخصوص، گیره یا پلاگین ساخته شده از بافت روده مناسب باشد.
• اگر فیستول به بالای عضلات اسفنکتر شما برسد، ممکن است نیاز به کولوستومی موقت (باز شدن روده بزرگ شما روی پوست) داشته باشید. با این حال، این روش رایج نیست.
• منبع

مقعد دهانه راست روده است که از طریق آن مدفوع از بدن شما خارج می شود. بیماری های مربوط به مقعد شایع است. آنها شامل هموروئید، آبسه، شقاق (فیشر) و سرطان هستند.

ممکن است از صحبت در مورد مشکلات مقعدی خود خجالت بکشید. اما مهم است که به پزشک خود اطلاع دهید، به خصوص اگر درد یا خونریزی دارید. هرچه جزئیات بیشتری در مورد مشکل خود ارائه دهید، پزشک بهتر می تواند به شما کمک کند. درمان ها بسته به مشکل خاص متفاوت است.

علائم

برخی از نشانه های احتمالی اختلال آنورکتال عبارتند از:

• یک ترک قابل مشاهده در پوست مقعد.
• خونریزی بعد از اجابت مزاج، با یا بدون درد.
• اسهال یا یبوست.
• گاز و نفخ.
• خارش یا سوزش در ناحیه مقعد.
• توده یا تورم در داخل و اطراف ناحیه مقعد.
• درد در حین یا بعد از اجابت مزاج.

انواع بیماری های مقعدی و نشیمنگاهی

اکثر بیماری های آنورکتال بسیار شایع هستند و اغلب به دلیل اختلالات خوش خیم ایجاد می شوند. اگرچه اغلب می توان آنها را در محیط سرپایی درمان کرد، اما گاهی اوقات نیاز به مداخله با روش جراحی دارند. شرایط رایج آنورکتال شامل شقاق، فیستول، هموروئید، خارش آنی (خارش و سوزش مقعد)، بیماری پیلونیدال، درد رکتوم و کندیلوم/AIN (نئوپلاسم داخل اپیتلیال مقعدی) هستند.

شقاق یا فیشر مقعد

شقاق مقعدی بریدگی یا شکاف در پوشش مجرای مقعد است و یکی از شایع ترین علل درد شدید مقعدی است. از جمله علل شایع تر، عبور مدفوع سفت یا بزرگ از مجرای مقعد، زور زدن در حین حرکات روده هنگام یبوست، اسهال مزمن و التهاب در ناحیه مقعد در نتیجه بیماری کرون یا سایر فرآیندهای التهابی است.

علائم شامل:

• درد در هنگام حرکات روده همراه با خون روی دستمال توالت است.
• همچنین ممکن است چندین ساعت پس از اجابت مزاج درد یا اسپاسم شدید داشته باشید.
• شقاق مقعدی را می توان از طریق شرح حال و معاینه فیزیکی تشخیص داد.

گاهی اوقات شقاق در مکان های غیر معمول در مقعد دیده می شود. علل ایجاد شقاق در این مکان ها عبارتند از بیماری کرون که شایع ترین است، اما همچنین می تواند ناشی از سایر بیماری های التهابی روده، سیفلیس، سل، لوسمی، سرطان و ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) باشد.

بیشتر شقاق مقعدی را می توان به صورت پزشکی درمان کرد و بیش از ۸۰٪ آنها نیازی به جراحی ندارند. اگر علت یبوست یا اسهال باشد، درمان آن شرایط اغلب شقاق را در حدود ۴ تا ۶ هفته درمان می کند. این درمان‌های خانگی شامل رژیم غذایی با فیبر بالا، نرم‌کننده‌های مدفوع، ملین‌ها، مصرف مایعات فراوان و نشستن در حمام گرم دو تا سه بار در روز است. پس از چند روز درمان، دردی که در حین اجابت مزاج تجربه می کنید معمولاً از بین می رود.

اگر شقاق بعد از شش هفته بهبود نیافت، ممکن است نیاز به درمان اضافی با داروهای خاص داشته باشد. جراحی مقعد بسیار موثر است، اما معمولاً تنها زمانی توصیه می شود که درمان های محافظه کارانه تر موثر نبوده باشند. این جراحی اغلب به عنوان جراحی “همان روز” انجام می شود به این معنی که پس از جراحی می توانید به خانه بروید.

شقاق مقعد پارگی های کوچکی در پوشش مقعد هستند. این پارگی ها می تواند ناشی از حرکات سخت و خشک روده، اسهال و التهاب باشند. علائم شقاق شامل خارش، درد و خونریزی است. به طور ساده تر می توان گفت هر زخم کوچکی که در این ناحیه مشاهده شود، شقاق نام دارد.

شقاق سطحی خود به خود بهبود می یابد، اما شقاق عمیق تر ممکن است عضله اسفنکتر زیرین کانال مقعد را درگیر کند و به درستی بهبود نیابد. برای شقاق مزمن، پزشک تلاش می کند تا علت شقاق را تعیین کند و هر بیماری زمینه ای را درمان کند. درمان ها ممکن است شامل حمام نشستن، بی حس کننده های موضعی یا رژیم غذایی با فیبر بالا باشد.

ترک مقعدی اغلب در هنگام دفع مدفوع بزرگ یا سفت و رابطه مقعدی رخ می دهد. یبوست مزمن یا اسهال مکرر نیز می تواند منجر به پارگی پوست مقعد شود. همچنین سایر علل شایع عبارتند از:

حرکات روده

فشار آوردن در هنگام زایمان

بیماری التهابی روده (IBD)

بیماری کرون

کاهش جریان خون در ناحیه آنورکتال

تنگی بیش از حد عضلات اسفنکتر مقعد

فیستول

تقریباً نیمی از تمام آبسه های مقعدی به فیستول تبدیل می شوند، یک کانال غیر طبیعی که غدد مقعدی عفونی را به دهانه پوست اطراف مقعد متصل می کند. پس از تخلیه آبسه، گذرگاه بین غده مقعد و دهانه پوست ممکن است به طور همیشگی درمان نشود. تخلیه مکرر از طریق کانال چرکی می تواند باعث تشکیل فیستول شود. علائم فیستول مقعدی مشابه علائم آبسه مقعدی بوده که شامل موارد زیر هستند:

تورم

تحریک پوست

تخلیه چرک

تب

برخلاف آبسه های مقعدی، فیستول ها معمولاً درد ایجاد نمی کنند، اما ممکن است باعث تخلیه ترشحاتی مانند مدفوع شوند.

تنها روش درمان فیستول جراحی است. که شامل بریدن قسمت کوچکی از عضله اسفنکتر مقعد برای باز کردن مسیر و اتصال دهانه خارجی و داخلی است. سپس ترمیم می تواند از درون به بیرون انجام شود. با بهبودی مناسب، فیستول نباید برگردد.

اگر هر یک از علائم ذکر شده در بالا را دارید، حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

بیماری فیستول مقعدی چیست؟

فیستول مقعدی از بیماری های شایع ناحیه نشیمنگاهی بوده که دارای علائمی چون ترشح عفونت، درد، التهاب و برآمدگی، خروج خون آبه در ناحیه مقعد می باشد.
این بیماری از پدید آمدن کانال غیر طبیعی بین مقعد و راست روده به وجود آمده و بی توجهی به بهبودی آن سبب پیشرفت بیماری و گسترش تونل های عفونی بیشتری شود. درمان فیستول تنها به وسیله جراحی فیستول و انجام لیزر امکان پذیر است که در ادامه مزایا و معایب هرکدام را بازگو خواهیم نمود.

لیزر فیستول مقعد

اصلی ترین و تنها راه درمان فیستول مقعد، از بین بردن کانال و تونل عفونی غیر طبیعی ایجاد شده در بافت بدن است که سبب درمان این بیماری می شود.
لیزر یکی از بهترین و نوین ترین شیوه های درمان فیستول مقعدی است که امروزه مورد تایید پزشکان واقع شده. این روش کاملا بدون به کارگیری تیغ جراحی بوده و مناسب همه افراد و به خصوص افرادی که علاقه به انجام عمل جراحی ندارند است.
شیوه درمان فیستول مقعدی با لیزر به گونه ای است که پزشک متخصص با استفاده از اشعه دستگاه لیزر کانال عفونی را تخلیه نموده و آن را از بین میبرد. این روش بدون نیاز به بخیه، جراحت یا زخم بزرگ بوده و بیماری را به طور کامل از بین می برند.

مراقبت های بعد از درمان فیستول مقعد با عمل جراحی لیزر

رعایت نکات مراقبتی بعد از انجام لیزر به منظور درمان فیستول مقعدی می تواند تا حد زیادی در تسریع روند بهبود موثر بوده و علائم طبیعی بعد از لیزر فیستول که خروج خون آبه یا سوزش سطحی هستند را کاهش دهد.
برخی از این راه های مراقبتی بعد از درمان فیستول مقعد عبارت اند از:

• جلوگیری یا درمان بیماری هایی چون یبوست یا اسهال
• نوشیدن مایعات به مقدار کافی (8الی 10 لیوان آب در روز)
• رعایت بهداشت فردی و بهداشت ناحیه مقعد
• پرهیز از برقراری رابطه جنسی مقعدی
• رعایت رژیم غذایی مناسب، پر فیبر و حاوی میوه ها و سبزیجات
• پرهیز از استفاده مواد شوینده عطری که موجب حساسیت می شوند
• استفاده از حمام نشیمنگاه به منظور از بین بردن میکروب و باکتری های ناحیه
• تعویض پانسمان به طور منظم

تشخیص و معاینه فیستول مقعدی

برای درمان فیستول مقعدی باید به پزشک متخصص فیستول که پزشک عمومی، جراح عمومی یا گوارش است مراجعه نموده و می توانید نسبت به درمان این بیماری اقدام نمایید. پزشک مربوطه با معاینه بیمار به صورت فیزیکی یا پرسش و پاسخ و انجام برخی آزمایشاتی چون سونوگرافی، سی تی اسکن یا ام آر آی، کولونوسکوپی و … می تواند نوع و شدت بیماری را معین نماید.
البته برخی از انواع فیستول مقعدی که افراد به آن دچار می شوند بسیار حاد بوده و پزشک با مشاهده می تواند آن را تشخیص دهد؛ اما انجام آزمایشات ذکر شده به بررسی میزان دقیق بیماری کمک خواهند کرد.

انواع روشهای درمان و جراحی فیستول

درمان فیستول مقعد به روشهای متعددی امکان پذیر است. قبل از پیشرفت علم ، استفاده از تیغ جراحی به منظور درمان فیستول مقعد تنها راه بود؛ اما با گذشت زمان و پیشرفت علم روش درمانی مفیدی چون لیزر جایگزین این شیوه درمان فیستول مقعد شد. با ما همراه باشید تا با انواع مختلف درمان فیستول مقعد و جراحی فیستول آشنا شوید.

لیزر فیستول مقعدی

لیزر فیستول مقعدی همانطور که گفته شد، یک روش امن بی خطر و بدون بهره گیری از عمل جراحی بوده و هرگونه فیستول را با هر تعداد تونل یا کانال عفونی درمان می کند. این روش بسیار نوین بوده و از کمترین عوارضی برخوردار است.

فیستولومی

عمل جراحی از شیوه های درمانی است که از زمانهای قدیم برای بهبودی هرگونه بیماری از آن استفاده می شد. درمان فیستول مقعد با عمل جراحی فیستولومی یک شیوه ساده و در عین حال پر مشقت و دردناک برای بیمار است. فیستولومی به گونه ای عمل می کند که پزشک متخصص به واسطه تیغ جراحی ناحیه مورد نظر را برش داد و عفونت درون آن را تخلیه می نماید.
از آنجایی که پوست و قسمتی از بدن در این روش به طور کامل برش داده می شود، دوره نقاهت آن نیز یک الی 2 ماه زمان بر بوده که در این مدت بیمار باید راه های مراقبت های زیادی را بهره گیری نماید.

عمل جراحی فیستول به روش استن

کتان، نخ بخیه، لوله تخلیه عفونت از ابزار هایی هستند که برای درمان فیستول مقعدی با استن یا ستون به کارگرفته می شوند. انجام آزمایش ام آر آی یا سونوگرافی یکی از ملزومات به کارگیری این روش بوده و می تواند میزان بیماری را معین نماید.
نخ، کتان و یا لوله تخلیه ای که پزشک آن را درون مجرای فیستول قرار می دهد، باید بین 6 الی 12 هفته درون آن باقی می ماند. همچنین این روش درمان فیستول مقعدی مناسب فیستول های پیشرفته و تو در تو می بوده و مورد استفاده افراد در معرض خطر بی اختیاری می باشد.

وافت (VAAFT)

در دنیای پزشکی امروز روش درمانی تحت عنوان جراحی فیستول به روش vaaft برای درمان فیستول مقعدی به وجود آمده است که با عوارض تقریبا کمتر نسبت عمل جراحی و در مدت زمان بسیار سریع تر می تواند بیماری فیستول مقعدی را از بین ببرد.
این روش یک روش غیر تهاجمی میباشد که برای ضدعفونی کردن زخم به کار برده میشود.
نحوه ی جراحی فیستول به روش vaaft بدین صورت است که پزشک متخصص فیستول یک لوله ی بسیار نازک را که در قسمت سر آن یک دوربین فیلمبرداری پیشرفته قرار دارد وارد سوراخ فیستول کرده تا انتهای آن را بیابند. همزمان با ورود این لوله به وسیله ی جریان الکتریکی بافت های مرده و قسمت های آسیب دیده ی اطراف مجرای فیستول را به طور کامل برداشته و محل آلوده به بیماری را با شستشوی فراوان کاملا تمیز و ضد عفونی می کنند.

پلاگین بیولوژیکی

درمان فیستول مقعد به روش پلاگین بیولوژیکی نوعی شیوه سخت به شمار می رود. در این نحوه از درمان فیستول مقعد پزشک پلاگینی از بافت مخاط روده تهیه نموده و آن را به مجرای ناشی از فیستول بخیه می زند. در این صورت درمان فیستول مقعد انجام و بافت جدید در اطراف آن رشد می نماید.
انجام عمل جراحی پلاگین بیولوژیکی نیازمند بستری شدن به مدت 24 ساعت قبل از عمل داشته و درمان سرپایی به شمار نمی رود.

جراحی فیستول به روش فلپ

از دیگر شیوه های درمان فیستول مقعد فلپ (flap ) است که پزشک با استفاده از بافت اطراف روده اقدام به ترمیم و درمان فیستول مقعد کرده و آن را از بین می برد. این نوع از درمان فیستول نیز تحت انجام عمل جراحی بوده و نیازمند دوره نقاهت طولانی است.

درمان خانگی فیستول مقعد

درمان فیستول مقعدی با به کارگیری شیوه روش خانگی یک روش سخت و دشوار بوده و در اکثر مواقع با شکست مواجه است. چرا که تونل یا کانال عفونی ناشی از فیستول که در ناحیه مقعدی و روده به وجود می آید تنها با از بین رفتن و جدا شدن آن بهبود یافته و دیگر شیوه های غیر پزشکی تقریبا بی نتیجه تلقی خواهند شد.
همچنین این روشهای خانگی و غیر پزشکی مورد تایید متخصصان نبوده و گاهی سبب پیشرفت بیماری خواهند شد. معرفی این روشها صرفا به منظور کاهش علائمی چون درد، قرمزی یا خارش ناشی از فیستول بوده و به هیچ عنوان در از بین بردن بافت عفونی موثر نخواهند بود.
برخی موارد درمان فیستول مقعد در خانه عبارت اند از:

• بهبود علائم فیستول با آب گرم
• از بین بردن فیستول مقعد با زنجبیل
• کاهش علائم فیستول با روغن درخت چای

همانطور که گفته شد، فیستول در ۵۰% مواقع به دلیل عدم درمان آبسه مقعدی به وجود می آید. گاهی اوقات این آبسه مسدود شده و چرک آن زیر پوست می ماند. زمانی که این اتفاق می افتد، تجمع باکتری ها می تواند یک بافت متورم از آلودگی و میکروب به وجود بیاورد. پزشکان این توده چرکی جمع شده زیر پوست را آبسه می نامند.

اگر آبسه را درمان نکنید ، رشد کرده و در نهایت سر آن به بیرون باز می شود و جایی در نزدیکی مقعد را سوراخ می کند تا بتواند چرک داخل خود را تخلیه کند. این مسیر چرکی از آبسه تا سطح پوست فیستول نام دارد.

در شرایط نادر مانند سل ، بیماری های مقاربتی یا بیماری های مزمن که روده را تحت تاثیر قرار میدهند، مانند بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو در پیش آمدن فیستول مقعدی نقش بسیاری دارند.

علت ابتلا به فیستول چیست |

خونریزی بعد از فیستول

آبسه مقعدی چیست؟

آبسه مقعدی پری آنال عفونتی در غده ترشح کننده مخاطی در کانال رکتوم یا اطراف مقعد است. این بیماری به شکل یک توده متورم قرمز که از خود ترشح دارد ایجاد می شود. محل تشکیل این توده قسمت های مختلفی از مقعد بوده و محل خاصی ندارد. از این رو ممکن است با بیماری های دیگر اشتباه گرفته شود که در ادامه به بررسی آنها و تفاوتشان با آبسه مقعدی می پردازیم.

علت تشکیل آبسه پری آنال چیست؟

آبسه زمانی ایجاد می شود که غده کوچکی در داخل مقعد از باکتری یا مدفوع گیر افتاده در غده عفونی شود. لازم است بدانید که در اکثر موارد شما هیچ کاری برای ایجاد این عفونت انجام ندادید. برخی از شرایط نامطلوب یا بیماری ها برای مثال یبوست، اسهال، کولیت یا سایر التهابات روده ممکن است این عفونت ها را بیشتر کنند.

علائم آبسه یا فیستول چیست؟

آبسه های پری آنال عموماً با درد و تورم شدید در مقعد ظاهر می شوند. پس از ایجاد این عوارض داشتن تب امکان پذیر است. تخلیه آبسه به تنهایی یا با یک برش، درد و فشار را تسکین می دهد. فیستول با تخلیه خون، چرک یا مخاط همراه است، اما معمولاً دردناک نیستند.

از دیگر علائم این دو عارضه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

– درد

– سرخی

– تورم و التهاب اطراف مقعد

– سوزش و خارش

– ایجاد شدن سوراخی دردناک همراه با ترشحات بین باسن

آیا وجود آبسه همیشه منجر به فیستول می شود؟

خیر. فیستول در ۵۰ درصد موارد بر اثر آبسه ایجاد می شود. هیچ راهی برای پیش بینی این اتفاق وجود ندارد. اگر درناژ به مدت دو تا سه ماه ادامه یابد، تشخیص فیستول پری آنال داده می شود.

غدد کوچک در داخل مقعد بخشی از آناتومی طبیعی این قسمت هستند. اگر غدد مقعد مسدود شوند، ممکن است منجر به عفونت در این ناحیه شود. هنگامی که عفونت جدی است، اغلب منجر به آبسه می شود. باکتری ها، مدفوع یا مواد خارجی نیز می توانند غدد این قسمت را مسدود کرده و باعث ایجاد آبسه شوند. بیماری کرون، سرطان، تروما و تشعشعات می تواند خطر عفونت و فیستول را افزایش دهند.

در مورد علت آبسه مقعدی بیان می کند؛ گروهی از افراد به علت دارا بودن شرایط خاص خود احتمال بیشتری برای ابتلا به این بیماری دارند از جمله‌ی آنها می توانیم به این موارد اشاره کنیم :

کولیت

بیماری روده التهابی مانند بیماری کرون یا کولیت زخمی

دیابت

دیورتیکولیت

بیماری التهابی لگن (PID)

رابطه جنسی مقعدی

استفاده از داروهایی مانند پردنیزولون

ایدز

بارداری

سل

آپاندیسیت

شقاق مقعدی

قرار دادن اجسام خارجی در داخل مقعد

بیماری‌ های مقاربتی

علائم و نشانه ها

علائم ممکن است در هر فرد کمی متفاوت باشد. آنها می توانند شامل موارد زیر باشند:

درد یا ناراحتی شدید در نزدیکی نشیمنگاه. 

درد ثابت و تشدید با اجابت مزاج

خستگی

تب

عرق شبانه

یبوست

حرکات روده دردناک

تورم یا قرمزی در نزدیکی مقعد

توده یا بافت دردناک و سفت شده نزدیک مقعد

درد در قسمت پایین شکم

نشت مایع یا چرک از مقعد یا باسن

علائم آبسه آنورکتال ممکن است شبیه سایر بیماری های جسمی باشد. برای تشخیص دقیق به یک پزشک خوب مراجعه کنید.

آبسه آنورکتال چگونه تشخیص داده می شود؟

زمانی که به دکتر مراجعه می کنید، او در مورد علائم و سابقه پزشکی شما سوالاتی می پرسد. همچنین ممکن است لازم باشد یک معاینه فیزیکی ساده انجام دهد که شامل معاینه ناحیه نشیمنگاه است. ولی در موارد حیاتی پزشک ممکن است یکی از آزمایشات پیشرفته زیر را تجویز کند:

معاینه رکتال دیجیتال. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی یا پزشک ممکن است به آرامی یک انگشت دستکش دار و روغن کاری شده را وارد مقعد شما کند. همچنین ممکن است از ابزاری به نام اسپکولوم استفاده شود. این وسیله داخل رکتوم وارد شده و به آرامی منبسط می شود. این به ارائه‌ دهنده شما امکان می‌ دهد قسمت بیشتری از این ناحیه را ببیند.

پروکتوسیگموئیدوسکوپی (سیگموئیدوسکوپی). یک لوله انعطاف پذیر با یک نور و یک دوربین کوچک در مقعد قرار می گیرد. این به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما اجازه می دهد تا به ناحیه داخل رکتوم دید کاملی داشته باشد.

عکس برداری: همچنین ممکن است MRI، سی تی اسکن یا سونوگرافی انجام دهید. یکی از این آزمایشات ممکن است برای یافتن محل دقیق آبسه انجام شود.

روش های درمان

روش انتخابی برای درمان آبسه مقعدی به علائم، سن و سلامت عمومی شما بستگی دارد. همچنین به شدت و درجه بندی خود آبسه بستگی دارد. در برخی موارد، ممکن است نیاز به معاینه کامل آنورکتال تحت بیهوشی داشته باشید. این کار برای این است که به پزشک این امکان را داشته باشد تا بهترین درمان را انتخاب کند.

لازم به ذکر است که این بیماری در صورت عدم درمان خطرناک می باشد. همچنین روش های درمان ممکن است شامل موارد زیر باشند:

درمان با لیزر: یکی از روشهای نوین برای تخلیه آبسه لیزر درمانی می باشد که چرک داخل آن را به طور کامل از بین می برد.

تخلیه آبسه ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی برشی در پوست نزدیک مقعد ایجاد می کند تا چرک بتواند تخلیه شود. این فشار را کاهش می دهد و به بافت ها اجازه می دهد بهبود پیدا کنند. این را می توان در مطب ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی انجام داد. اگر آبسه بزرگ یا عمیق دارید، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید و احتمالا تحت بیهوشی عمومی جراحی کنید. اگر سیستم ایمنی بدن شما ضعیف است و به راحتی به عفونت مبتلا می شوید نیز، ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شوید.

دارو های بی حسی موضعی. این روش می تواند به کاهش درد کمک کند.

داروی آنتی بیوتیک. در برخی موارد، پزشک شما ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند. این دارو عفونت را درمان می کند. اما آنتی بیوتیک ها به تنهایی اغلب مفید نیستند. به همین دلیل است که زهکشی بسیار مهم است.

با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی خود در مورد خطرات، مزایا و عوارض جانبی احتمالی همه درمان ها صحبت کنید.

عوارض احتمالی آبسه مقعدی چیست؟

بسیاری از افراد مبتلا به آبسه مقعدی دچار فیستول می شوند. این یک تونل کوچک است که بین قسمت داخلی مقعد و پوست کنار آن باز می شود. چرک آبسه از این تونل بیرون می زند. فیستول اغلب باید با لیزر یا جراحی رفع شود.

سایر عوارض احتمالی عبارتند از:

درد

عفونت

آبسه عود می کند
روزنامه جوان

تبدیل آبسه مقعدی به فیستول

در برخی از موارد ممکن است آبسه مقعدی به بیماری فیستول تبدیل شود و یا اینکه بدون هیچ نشانه ی قبلی از آبسه فرد به این بیماری مبتلا گردد. فیستول مقعدی را می توانیم اتصال غیر طبیعی میان دو بافت یعنی پوست اطراف مقعد و مقعد (آنوس یا رکتوم) معرفی کنیم.

انواع فیستول به این شرح است:

در صورتی که فیستول از عضله اسفنکتر خارجی بگذرد، از نوع HIGH است.

در صورتی که فیستول مسیر کوتاهی داشته و اسفنکتر خارجی را در برنگیرد از نوع LOW می باشد.