سرطان

فیستول منفذی است بین نواحی از بدن که به هم متصل نیستند ولی توسط فیستول بهم وصل می شوند. گاهی اوقات این عارضه می تواند ناشی از درمان سرطان باشد. به ندرت، فیستول می تواند در اثر رشد سرطان در ناحیه ای از بدن ایجاد شود. فیستول های ناشی از سرطان نادر هستند و ممکن است ماه ها یا سال ها طول بکشد تا ایجاد شوند.

عوارض بعد از تجربه عمل فیستول مقعدی

مهم است که بیماران بتوانند چند روز پس از عمل جراحی استراحت کنند. در این مدت، آنها باید اجازه دهند بدن خود بهبود یابد و از نشستن یا راه رفتن بیش از حد خودداری کنند. بسیاری از بیمارانی که تجربه عمل فیستول را داشتند، پوشیدن لباس های گشاد را در دوران نقاهت راحت تر می دانند.

عوارض فیستول در کمتر از 10 درصد سرطان های روده بزرگ در نتیجه بیماری های پیشرفته موضعی رخ می دهد. بیماران مبتلا به عوارض فیستول معمولاً با خونریزی گوارشی و انسداد روده به پزشک مراجعه می کنند. در مقابل، بیمار ما با علائم غیر اختصاصی درد پهلو و خستگی مراجعه کرد.

درمان 

اکثر آبسه‌های مقعدی را می‌توان در مطب پزشک تحت بی‌حسی موضعی تخلیه کرد. اگر فیستول ایجاد شده باشد، پزشک باید آن را با جراحی خارج کند.

Most anal abscesses can be drained in a doctor’s office under local anesthesia. If a fistula has developed, the doctor will need to surgically remove it.
https://familydoctor.org/condition/anal-fistulas/

پس از برداشتن فیستول، باید آنتی بیوتیک مصرف کنید. ممکن است بخواهید تا زمان بهبودی از یک پد روی ناحیه مقعد خود استفاده کنید. حمام سیتز می تواند به شما کمک کند احساس بهتری داشته باشید. وان را با آب ولرم به اندازه ای پر کنید که ناحیه نشیمنگاه شما را بپوشاند. از صابون، حباب یا هر محصول دیگری استفاده نکنید مگر اینکه پزشکتان تجویز کرده باشد. 3 تا 4 بار در روز و هر بار حدود 10 دقیقه در حمام سیتز استراحت کنید.

قسمت هایی از بدن که بنا به دلایل مختلف مستعد ابتلا به سرطان هستند، می توانند توسط عوامل دیگری تحریک شوند. همچنین یکی از عوامل تحریک کننده برای ابتلا به سرطان مقعد؛ فیستول مقعدی می باشد که یکی از بیماری های دردناک نشیمنگاهی است. این عارضه در صورت عدم درمان می تواند پیامدهای خطرناکی را به بار آورد که یکی از آنها سرطان مقعد است.

هر کدام این بیماری ها دارای علائم خاص مربوط به خود می باشند که در ادامه آنها را بررسی خواهیم کرد؛

بیماری فیستول مقعدی چیست؟

فیستول رکتوم یک گذرگاه کوچک و عفونی است که می تواند بین انتهای روده (کانال مقعد) و پوست اطراف مقعد ایجاد شود. به این بیماری فیستول مقعدی نیز گفته می شود. بیماری فیستول چه از نوع واژن یا مقعد؛ هیچگاه به خودی درمان پیدا نمی کند و حتما باید افراد در صورت ابتلا به این عارضه سریعا باید به یک جراح عمومی یا آنورکتال مراجعه کنند.

همچنین به نقل از کلینیک زارعی ؛ فیستول در اثر ایجاد اتصال غیرطبیعی میان بافت های گوناگون ناحیه‌ی مقعد رخ می‌دهد و به شکل مجرایی بسیار باریک از انتهای راست روده به سطح پوست می‌رسد.

علت و دلایل

اگر یکی از غدد کوچکی که درست در داخل مقعد قرار دارند مسدود شود، آبسه عفونی ایجاد می شود. این آبسه احتمالاً نیاز به تخلیه و جراحی دارد. اما پس از تخلیه آبسه، توده باقی مانده حاصل از جراحی می تواند به فیستول تبدیل شود که غده مقعدی عفونی را به سوراخی روی پوست نزدیک دریچه رکتوم متصل می کند.

فیستول رکتال ممکن است هر شخصی با هر سنی را درگیر کند، اگرچه ممکن است در صورت داشتن موارد زیر، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری باشید:

• بیماری کرون روده که ناشی از التهابات دیواره‌ی روده‌ی بزرگ به وجود می‌آید.
• دیورتیکولیت روده که ناشی از التهاب و تورم کیسه هایی کوچک در دیواره‌ی روده‌ی بزرگ است.
• عوارض ناشی از انجام عمل جراحی در اطراف ناحیه‌ی مقعد می‌تواند ریسک ایجاد فیستول مقعدی را افزایش دهد.
• هیدرآدنیت چرکی که یک بیماری مزمن پوستی است و با عفونت و آبسه های مکرر در نقاط مختلف پوست بدن از جمله مقعد رخ می‌دهد.
• ابتلا به بیماری های آمیزشی مانند سیفلیس و کلامیدیا
• بیماری سل علاوه بر ریه ها می‌تواند در راست روده هم رخ دهد و به دنبال آن  فیستول ایجاد شود.
• زایمان طبیعی سخت یکی از عوامل به وجود آورنده‌ی فیستول شناخته شده است.
• بیماری ایدز که توانایی سیستم ایمنی بدن را به شدت کاهش می‌دهد.
• سرطان راست روده یا ایجاد تومورهای متعدد در انتهای روده بزرگ خطر ابتلا به فیستول را افزایش می‌دهد.
• ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن
• عفونت روده ها
• ضربه و تروما به ناحیه‌ی مقعد و پارگی آن
• مجله نودی

قطعاً همه ما شنیدیم که پیشگیری بهتر از درمان است. سرطان پوست یا کارسینوم سلول های پوستی یک عارضه نادر از عوارض کیست مویی است که سالها طول می کشد تا ایجاد شود. درمان به موقع سینوس پیلونیدال می تواند شما را از احتمال ابتلا به سرطان ناشی از کیست مویی نجات دهد.
همانطور که گفته شد، عواملی مانند چاقی، موهای زائد بدن، شقاق عمیق هنگام زایمان و مشاغل کم تحرک، شما را بیشتر مستعد ابتلا به سینوس پیلونیدال می کنند. بنابراین، شما باید سعی کنید خود را در معرض همچین مواردی قرار ندهید.
همچنین می توانید از کرم های موبر به منظور از بین بردن موهای زائد برای جلوگیری از رشد آنها استفاده کنید. اما، به یاد داشته باشید که اگر قبلاً به این بیماری دچار شده اید، با مشورت پزشک از این کرم ها استفاده نکنید.
هنگامی که بحث از بیماری کیست مویی می شود، درمان به موقع احتمال پیشرفت بیماری و بدخیم شدن آن را صفر می کند. البته این شرط را لحاظ کنید که باید از بهترین روش درمانی کمک بگیرید.
اغلب داروها و پمادها روی توده کیست مویی تاثیری ندارند و ممکن است فقط از گسترده تر شدن آن جلوگیری کنند.
از آنجا که این توده تمایل بالایی به عود دارد، روش های موثرتری برای درمان پیشنهاد می شوند. از این رو روش های تهاجمی بهترین گزینه ها هستند.


بهترین روش برای درمان کیست مویی چیست؟
عمل کیست مویی با لیزر مدرن ترین و بهترین راه برای خلاص شدن از شر سینوس پیلونیدال است. آن هم برای همیشه! درمان مدرن مبتنی بر استفاده از اشعه لیزر برای سوزاندن و ریشه کن کردن سینوس پیلونیدال است که در واقع حداقل ترین روش تهاجمی بوده و عاری از بریدگی، زخم و آوردن گوشت اضافه است. انرژی لیزر برای تخلیه مواد عفونی از کیست کافی است. پزشکان کیست را می بندند و همچنین کل گودال سینوس پیلونیدال را برمی دارند. این شانس صفر را برای عود سینوس پیلونیدال تضمین می کند.
حتی نیازی به اقامت طولانی مدت در بیمارستان نیست. لیزر درمانی یک روش مراقبت روزانه است. بنابراین، بیمار می تواند در همان روز به راحتی به خانه بازگردد.
از نظر ماهیت حداقل تهاجمی، مانع از تحمل درد بیمار در طول یا بعد از درمان می شود. همچنین لیزر درمانی یک روند بهبود سریع و روان را ارائه می دهد. بیمار فقط در 3-5 روز بهبودی کامل را تجربه می کند. بنابراین بله ، این بهترین درمان برای سینوس پیلونیدال است.
/ خواندن کامل این مقاله در https://b2n.ir/f73131

سرطان روده کوچک یک بیماری نادر است که در آن سلول های بدخیم (سرطانی) در بافت های روده کوچک شکل می گیرند.
روده کوچک بخشی از دستگاه گوارش بدن است که شامل مری ، معده و روده بزرگ نیز می باشد. وظیفه اصلی این عضو مهم هضم مواد مغذی (ویتامین ها ، مواد معدنی ، کربوهیدرات ها ، چربی ها ، پروتئین ها و آب) از مواد غذایی و پردازش آن ها می باشد. همچنین به دفع مواد زائد از بدن کمک می کند. روده کوچک یک لوله طولانی است که معده را به روده بزرگ متصل می کند. روده کوچک به مراتب تا می شود تا داخل شکم قرار بگیرد.

سرطان روده کوچک چند نوع دارد؟

لازم به ذکر است که پنج نوع سرطان روده کوچک وجود دارد و انواع این سرطان ها عبارتند از:
آدنوکارسینوما ، سارکوم ، تومورهای کارسینوئید ، تومور استروما دستگاه گوارش و لنفوم.
اگر بخواهیم اشاره ای کوچک به انواع این سرطان ها داشته باشیم می توان به شکل زیر آن ها را تعریف کرد:

آدنوکارسینوما رایج ترین نوع سرطان روده کوچک می باشد که از سلول های غده ای در پوشش روده کوچک شروع می شود. بیشتر این تومورها در بخشی از روده کوچک نزدیک معده رخ به وجود می آیند. آنها ممکن است با گذر زمان رشد کنند و باعث مسدود شدن روده شوند.
لیومیوسارکوم از سلول های عضلانی و صاف روده کوچک شروع می شود. بیشتر این تومورها در بخشی از روده کوچک و نزدیک روده بزرگ رخ می دهد.

عوامل خطرناک ابتلا به سرطان روده کوچک

هر عاملی که خطر ابتلا به بیماری شما را افزایش دهد ، یک تهدید برای شما به حساب می آید. البته در نظر بگیرید که اگر یکی از عوامل زیر را هم دارید به معنای ابتلا قطعی به سرطان نیست. اگر فکر می کنید در معرض خطر هستید با پزشک خود صحبت کنید. عوامل خطر سرطان روده کوچک عبارتند از:

داشتن یک رژیم غذایی پرچرب.
سابقه ابتلا به بیماری کرون.
دچار شدن به بیماری سلیاک.
داشتن پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی.

ادامه مطلب سرطان روده کوچک در سایت لیزر هموروئید

هنگامی که کنترل رشد سلول ها در مقعد، با اختلال مواجه شود، سرطان مقعد پدید می آید. مقعد دهانه ای است که در انتهای روده قرار دارد و وظیفه ی آن دفع مدفوع است. سرطان مقعد نادر است، اما وقتی رخ می دهد، می تواند به سایر قسمت های بدن گسترش یابد. برای کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با این بیماری مهلک با ما همراه باشید :

سرطان مقعد چیست؟

سرطان مقعد (anal cancer) ناشی از رشد غیر طبیعی سلول ها در بدن است. این سلول های غیرطبیعی می توانند بدون کنترل، انباشته و رشد کنند و توده های سرطانی را تشکیل دهند. بعضی از این عارضه با نام سرطان رکتوم یاد می کنند ولی این دو باهم تفاوت دارند و یکی نیستند. سلول های سرطانی پیشرفته می توانند متاستاز شوند و به سایر قسمت های بدن نفوذ کنند و در نتیجه عملکرد عادی آن را با اختلال مواجه میشود. طبق مطالعات دانشمندان در اغلب موارد عامل سرطان مقعد، ویروس اچ پی وی پاپیلومای انسانی (HPV) است که، یک عفونت منتقله از راه برقراری رابطه جنسی می باشد زیرا این ویروس در اغلب موارد سرطان مقعد وجود دارد. سرطان مقعد ممکن است توسط سرطان های دیگر در بدن ایجاد شود و به کانال مقعد بکشد. این مورد زمانی اتفاق می افتد که ابتدا سرطان در جایی دیگر در بدن ایجاد شود و سپس به مقعد متاستاز شود.

انواع سرطان مقعدی

اشکال مختلفی از سرطان مقعدی وجود دارند که منظور از آنها رشد غیر طبیعی سلول در بدن است. تومورها می توانند خوش خیم یا بدخیم باشند. تومورهای بدخیم اگر درمان نشود، ممکن است در طول زمان به سایر قسمتهای بدن نفوذ کنند، نمونه هایی از تومورها عبارتند از:

• تومورهای خوش خیم : تومورهای خوش خیم، غیر تهاجمی هستند. این دسته از تومور ها شامل پولیپ ها، اسکین تگ، تومورهای سلولی دانه دانه و زگیل های تناسلی میباشد.
• وضعیت پیش سرطانی : این وضعیت به تومور های خوش خیمی اشاره دارد که ممکن است در طول زمان بدخیم شوند. این وضعیت در نئوپلازی های داخل اپیتلیال مقعدی (AIN) شایع تر است.
• سرطان سلولی سنگفرشی: سرطان سلول سنگفرشی شایع ترین نوع سرطان مقعد در ایالات متحده است. بر طبق آمار انجمن سرطان آمریکا، این سرطان 9 مورد از 10 مورد را تشکیل می دهد. این تومورهای بدخیم در مقعد ناشی از سلول های غیر طبیعی سنگفرشی (سلول هایی است که بیشترین کانال مقعد را تشکیل می دهند.) ایجاد می شوند.
• بیماری بوون : این بیماری موجب پوسته پوسته شدن و قرمزی پوست می گردد. که به دنبال آن سلول های غیر طبیعی ایجاد می شوند. این بافت ها سرطانی نیستند ولی احتمال سرطانی شدن آن وجود دارد. به طور کلی می توان گفت از هر 100 نفر مبتلا به این بیماری 3 نفر به سرطان مبتلا می شوند.
• کارسینوم سلول پایه : سرطان سلول بازال نوعی سرطان پوست است که از شایع ترین نوع سرطان ها نیز به شمار می رود. حدود 80 درصد سرطان ها پوست از این نوع است.
• آدنوکارسینوما : نوعی نادر است سرطان است که به درگیر شدن غدد در بیماری اشاره دارد.

علائم سرطان مقعد

علائم سرطان مقعد شبیه به بواسیر (هموروئید) ، سندرم روده تحریک پذیر (IBS) و بسیاری از بیماری های دستگاه گوارش می باشد. این علائم عبارتند از :

• تغییر در عادات روده ای
• نازک شدن مدفوع
• خونریزی از رکتوم
• درد، فشار، یا تشکیل یک توده در نزدیکی مقعد
• ترشح از مقعد
• خارش

اگر این علائم را تجربه می کنید لازم است برای بررسی های دقیق با پزشک خود مشورت نمایید.

عوامل خطر سرطان مقعد

حدود 0.2 درصد از همه مردم ایالات متحده در معرض خطر ابتلا به سرطان مقعد قرار دارند. سرطان مقعد می تواند در هر فردی رخ دهد، اما برخی از افراد بیشتر از سایرین در معرض خطر این بیماری قرار دارند. عوامل خطر عبارتند از:

ویروس اچ پی وی HPV

ویروس اچ پی وی HPV گروهی از ویروس ها است که از طریق رابطه جنسی انتقال یافته و عفونت آن در بدن باقی می ماند. این ویروس اغلب به شکل بارز زگیل تناسلی در نواحی تناسلی بدن فرد ظاهر می شود. HPV در بیشتر موارد سرطان مقعد وجود دارد، و از علل اصلی سرطان دهانه رحم به شمار می رود.

اچ آی وی (ایدز)

بیماران مبتلا به اچ آی وی HIV در معرض خطر بالایی از سرطان مقعد قرار دارند. زیرا این بیماری سیستم ایمنی را به شدت تضعیف می کند.

فعالیت جنسی

برقراری رابطه با شرکای جنسی متعدد و داشتن رابطه جنسی محافظت نشده می تواند خطر ابتلا به سرطان مقعد را افزایش دهد. این رابطه همچنین خطر ابتلا به HPV را افزایش می دهد. برای جلوگیری از این امر استفاده از کاندوم هنگام برقراری رابطه جنسی توصیه میشود.

سیگار کشیدن

افراد سیگاری احتمال ابتلا به سرطان مقعد را افزایش می دهند، حتی اگر سیگار را ترک کنند.

یک سیستم ایمنی ضعیف

سیستم ایمنی ضعیف می تواند بدن شما را در مقابل بیماری ها و سرطان مقعد بی دفاع کند. افرادی مبتلا به اچ آی وی و یا افرادی که به دلیل پیوند عضو سیستم ایمنی ضعیفی دارند بیشتر از سایرین در معرض این بیماری هستند.

کهنسال

با توجه به آمار منتشر شده، در اغلب موارد سرطان مقعد در افراد بالای 50 سال رخ می دهد.

سرطان مقعد چگونه تشخیص داده می شود؟

سرطان مقعد اغلب با خونریزی مکرر از رکتوم شناسایی می شود. البته از سایر نشانه های این بیماری می توانیم به خونریزی، خارش یا درد در مقعد اشاره کنیم. در موارد دیگر، سرطان مقعد در طول آزمایشات معمول یا روش های تشخیصی شناسایی می شود.

• آزمایش دیجیتال رکتال می تواند مواردی از کارسینوم مقعد را تشخیص دهد. این آزمایش معمولاً بخشی از معاینه پروستات برای مردان است.
• آزمایش چشمی رکتوم نیز در برخی از موارد به تشخیص این بیماری کمک می کند. در این آزمایش دکتر توسط معاینه انگشتی وجود توده را بررسی می کند.
• پاپ اسمیر مقعد نیز می تواند برای کمک به شناسایی سرطان مقعد استفاده شود. این روش شبیه پاپ اسمیر معمول است. برای انجام این آزمایش پزشک توسط وسیله ای مخصوص بخشی از سلول های مقعد را جمع آوری می کند، تا این سلول ها برای ناهنجاری ها مورد آزمایش قرار می گیرند.
• روش دیگر تشخیص این بیماری دریافت نمونه از بافت یا سلول های داخل مقعد است.

درمان سرطان مقعد

در برخی از موارد سرطان مقعد درمان می شود و بسیاری از بیماران زندگی عادی و سالمی دارند. بسته به سن شما، شرایط سلامت و مرحله سرطان، گزینه های درمان سرطان مقعد متعددی وجود دارد که پزشکان آن را به تنهایی یا همراه با روش های دیگر انجام می دهند. برخی از روش های درمان این سرطان عبارتند از :

شیمی درمانی

شیمی درمانی می تواند برای از بین بردن سلول های سرطانی و جلوگیری از رشد آنها انجام گیرد. داروهای شیمی درمانی می توانند به داخل بدن تزریق و یا به صورت خوراکی مصرف شوند. این دارو ها ممکن است برای کنترل علائم به طور متناوب استفاده شوند.

عمل جراحی

جراحی اغلب برای حذف تومور در مقعد انجام می گیرد. عمل جراحی رایج ترین روش درمان برای افرادی است که سرطان مقعد در قسمت پایین تشکیل شده است. این روش بهتر است در مورد سرطان هایی که در مرحله اولیه قرار دارند و تومورهای کوچکی هستند، انجام شود.

عمل برداشت شکمی

این جراحی تهاجمی مناسب بیمارانی است که به روش های دیگر پاسخ نمی دهند یا درمان آنها به کندی پیش می رود. این روش شامل ایجاد برش بر روی شکم برای برداشتن مقعد، رکتوم یا بخش های از کولون سیگموئید است. از آنجایی که در این جراحی تمام قسمت های پایین دستگاه گوارش را حذف می شود، پزشک استومی ( جراحی ایجاد سوراخی بر روی شکم برای تخلیه روده) را اعمال می کند تا مدفوع از طریق کیسه استومی تخلیه شود.

درمان های رادیوتراپی

درمان های رادیوتراپی برای اغلب سرطان ها، از جمله سرطان مقعد، استفاده می شود. اشعه ایکس برای از بین بردن سلول های سرطانی در بدن استفاده می شوند، هرچند که این درمان ممکن است بافت های سالم اطراف سرطان را نیز از بین ببرند. این درمان غیر تهاجمی است و معمولا با سایر درمان های سرطان همراه می شود.

چشم انداز سرطان مقعد

بسیاری از بیماران پس از تشخیص می توانند زندگی طولانی و سالمی داشته باشند. در واقع تشخیص زودهنگام کلید درمان این بیماری است. بر طبق آمار موسسه ملی بهداشت (NIH)، میزان بقا 5 ساله برای مبتلایان به سرطان مقعدی 66.9 درصد است. علاوه بر این، میزان بقا 5 ساله برای افراد مبتلا به سرطان مقعد موضعی تا 81.3 درصد پیش بینی شده است.

ادامه مطلب در https://hpvdarman.com/articles/%d8%b3%d8%b1%d8%b7%d8%a7%d9%86-%d9%85%d9%82%d8%b9%d8%af/

آزمایش پاپ یا تست پاپ اسمیر از جمله آزمایشاتی است که برای تشخیص تغییرات سلولی دهانه رحم کاربرد دارد. در واقع این آزمایش به تشخیص سرطان شایع دهانه رحم کمک ویژه ای می کند. از آنجایی که سرطان دهانه رحم هر ساله نزدیک به سیصد هزار زن را به کام مرگ میکشاند، و چهارمین سرطان شایع در بین زنان است، انجام تست پاپ اسمیر امری ضروری محسوب می شود.

تست پاپ اسمیر

برای انجام آزمایش پاپ اسمیر سلول های دهانه رحم برداشته شده و تغییرات آن از نظر سرطانی بودن مورد بررسی قرار می گیرد. این آزمایش نوعی غربالگری است که می تواند سلولهای پیش سرطانی و سرطانی را تشخیص دهد. ممکن است در حین انجام این آزمایش دچار ناراحتی شوید اما موقتی است و به زودی رفع می شود. انجام تست پاپ اسمیر در جهت تشخیص ویروس پاپیلومای انسانی یا اچ پی وی HPV کاربرد دارد اما سایر بیماری های STI را مشخص نمی کند. این ویروس دارای بیشتر از 100 سوش مختلف است، که برخی از انواع آن عامل زگیل تناسلی، و برخی دیگر عامل سرطان دهانه رحم است.

اغلب زنان حین نمونه گیری دچار درد بسیار اندکی یا انقباض شکمی می شوند و یا ممکن است مقدار کمی خونریزی داشته باشند. اگر خونریزی که بیشتر از 2 روز ادامه داشته باشد، نیاز به مشورت با پزشک دارد.

*توضیحات مرتبط با زگیل تناسلی و اچ پی وی را در کلینیک اچ پی وی بخوانید. *

نحوه انجام تست پاپ اسمیر

برای انجام این تست پزشک دیواره های واژن را توسط اسپکلوم باز کرده و نمونه ای از آن دریافت می کند. نمونه بر روی یک لام شیشه ای گذاشته شده و با فیکساتور روی لام، ثابت می شود. تا به آزمایشگاه فرستاده شده و پس از رنگ آمیزی خاص مورد بررسی قرار می گیرد. روش دوم برای دریافت نمونه استفاده از تین پرپ است. در این روش با استفاده از برسی خاص از دهانه نمونه ای برداشته شده و در محلول تیپ ترپ قرار میدهند تا به آزمایشگاه فرستاده شود.

چه کسانی باید تست پاپ اسمیر انجام دهند ؟

عامل سرطان دهانه رحم در اغلب موارد ابتلا به عفونت منتقله از راه جنسی به نام HPV است، البته این سرطان می تواند ناشی از سایر عفونت ها ایجاد شود. از همین روی انجام این تست به زنانی که از نظر جنسی فعال هستند در فواصل زمانی مشخص توصیه می شود. اولین مرحله انجام این تست در شرایط عادی معمولاً 3 سال بعد از شروع فعالیت جنسی است اما سن تعیین شده برای این تست حدود 20 سالگی تا 60 سالگی است، بنابراین زنان بالای 20 سال که از نظر جنسی فعال هستند باید هر سال برای انجام تست مراجعه کنند. بعد از انجام سه تست با نتیجه منفی، انجام این تست باید هر 3 تا 5 سال یکبار باشد. تست پاپ اسمیر بعد از سن 60 سالگی باید با نظر و تشخیص پزشک باشد.

انجام تست پاپ اسمیر برای زنان مبتلا به بیماری های نقص سیستم ایمنی بدن و یا افرادی که به دلیل پیوند عضو یا شیمی درمانی دچار کاهش عملکرد سیستم ایمنی شده اند، باید در فواصل زمانی کوتاه تر از یکسال باشد. همچنین افرادی که دچار زگیل تناسلی شده و یا زنان نازا همچنین افرادی که شرکای جنسی متعددی دارند باید هرچه سریع تر برای انجام تست اقدام کنند.

آمادگی برای تست پاپ اسمیر

برای اطمینان از نتیجه ی این آزمایش شرایطی وجود دارد که ملزم به رعایت آن هستید :

• این آزمایش نباید در دوره عادات ماهیانه انجام شود، زیرا نتیجه آزمایش را تحت تاثیر قرار می دهد. بهترین زمان برای انجام آزمایش، یک هفته قبل و بعد از پریود است.
• پاپ اسمیر نباید همزمان با ابتلا به عفونت های شدید و یا ترشحات زیاد انجام شود.
• 48 ساعت قبل از انجام تست رابطه جنسی، استفاده از اسپرم کش یا ژل و یا شستشوی واژن و یا استفاده از تامپون ممنوع است.
• استفاده از پمادهای داخل واژن یک هفته قبل از انجام تست ممنوع است.
• انجام این تست تا هفته 24 بارداری بلامانع است ولی بعد از آن ممکن است نمونه گیری با درد همراه باشد.
• برای انجام پاپ اسمیر باید حداقل 12 هفته از زایمان گذشته باشد.
• انجام تست مجدد باید با فاصله زمانی 8 هفته انجام شود.

نتیجه تست پاپ اسمیر

در هر صورت نتیجه تست پاپ اسمیر به دو شکل مختلف تفسیر می شود :

نتیجه ن********

از این حالت با نام منفی نیز یاد می شود. در واقع می توان گفت در این شرایط سلول های غیر طبیعی وجود نداشته و شرایط عادی است.

نتیجه غیر ن********

مثبت بودن نتیجه پاپ اسمیر لزوما به معنی سرطانی بودن سلول ها نیست، در واقع می توان گفت در این حالت سلول ها دچار رشد غیر طبیعی شده و منظور از آن سلول های پیش سرطانی است که موجب شده بدن در آستانه سرطان قرار گیرد. سلول های غیر طبیعی دارای درجات مختلفی هستند که عبارتند از :

• آتیپیا
• خفیف
• متوسط
• دیسپلازی شدید
• کارسینوم درجا

لازم به ذکر است این شرایط بسته به مرحله ای که در آن قرار دارد و زمان تشخیص بیماری قابل درمان است و نیاز به نگرانی ندارد. نتیجه آزمایش اغلب بیماران نمایانگر حالت خفیف است.

بعد از مشخص شدن نتیجه تست غیر ن********، بسته به وضعیت سلول ها از آزمایش های دیگر برای بررسی های دقیق تر بافت واژن استفاده می شود. در این حالت معمولاً انجام کولپوسکوپی پیشنهاد میشود. این تست شامل مشاهده دقیق بافت داخل واژن با استفاده از نور و ذره بین است. روش دیگری که در این مرحله انجام می گیرد، بیوپسی (نمونه برداری از بافت) است.

در این مطلب به بررسی سوال "چه ژن هایی باعث ایجاد سرطان می شوند؟" و در واقع همان ژنتیک شناسی سرطان می پردازیم.


ژن ها در DNA هر سلول بدن وجود دارند. آنها نحوه عملکرد سلول را کنترل می کنند ، از جمله:

1. چگونگی رشد سریع هر سلول

2. هر سلول چند وقت یکبار تقسیم می شود

3. و هر سلول در بدن چه مدت زندگی می کند

محققان تخمین می زنند که هر سلول حاوی 30،000 ژن مختلف است. در هر سلول ، ژنها بر روی کروموزومها قرار دارند.


کروموزوم چیست؟

کروموزوم ها ساختارهایی شبیه به نخ در سلول هایی هستند که حاوی ژن ها هستند. در بدن هر انسان سالم 46 کروموزوم وجود دارد که در 2 مجموعه 23 عددی قرار گرفته اند.

شما یک مجموعه را از مادر خود و مجموعه دیگر را از پدر خود به ارث می برید. یک کروموزوم در هر مجموعه مشخص می کند که شما زن هستید یا مرد. 22 جفت کروموزوم دیگر خصوصیات بدنی را تعیین می کنند. این جفت های کروموزومی اتوزوم نامیده می شوند.


ژنها چگونه کار می کنند؟

ژنها با ساختن پروتئین نحوه عملکرد سلولهای شما را کنترل می کنند. پروتئین ها عملکردهای خاصی دارند و به عنوان پیام دهنده سلول عمل می کنند.

هر ژن برای ساختن پروتئین خود باید دستورالعمل های صحیحی داشته باشد. این روند اجازه می دهد تا پروتئین عملکرد صحیحی بر سلول داشته باشد.

تمام سرطان ها از زمانی شروع می شوند که یک یا چند ژن در یک سلول جهش می یابد. هر جهش یک تغییر است. این جهش ها باعث ایجاد پروتئین غیر طبیعی می شوند و یا حتی ممکن است از تشکیل پروتئین جلوگیری کند.

یک پروتئین غیر طبیعی اطلاعات متفاوتی نسبت به یک پروتئین طبیعی ارائه می دهد. این می تواند باعث شود سلولها به طور غیر قابل کنترل تکثیر شده و سرطانی شوند.

جهش های ژنتیکی

2 نوع اساسی جهش ژنتیکی وجود دارد:

 جهش های اکتسابی

این جهش ها شایع ترین علت سرطان هستند. آنها در اثر آسیب به ژن ها در یک سلول خاص در طول زندگی فرد رخ می دهند. به عنوان مثال ، این می تواند یک سلول پستان یا یک سلول بزرگ روده بزرگ باشد ، که در ادامه بارها به تقسیم ادامه می یابد و یک تومور را تشکیل می دهد. تومور یک توده غیر طبیعی است. سرطانی که به علت جهش های اکتسابی رخ می دهد ، سرطان پراکنده نامیده می شود. جهشهای اکتسابی در هر سلول بدن یافت نمی شود و از والدین به فرزند منتقل نمی شود.

عواملی که باعث ایجاد این جهش ها می شوند عبارتند از:

تنباکو

اشعه ماوراء بنفش (UV)

ویروس ها

سن


جهش ژرمینال

این جهش کمتر متداول است. جهش ژرمینال زمانی رخ می دهد که میکروب در سلول اسپرم یا سلول تخم رخ باشد. در زمان تولد به طور مستقیم از والدین به فرزند منتقل می شود. با بزرگ شدن جنین در نوزاد ، جهش از اسپرم یا سلول تخم اولیه در هر سلول درون بدن کپی می شود. از آنجا که جهش روی سلولهای تولید مثل تأثیر می گذارد ، می تواند از نسلی به نسل دیگر منتقل شود.

سرطان ناشی از جهش ژرمینال سرطان ارثی نامیده می شود. حدود 5 تا 20 درصد کل سرطانها را تشکیل می دهد.


جهش و سرطان
جهش ها اغلب در افراد اتفاق می افتند. جهش ممکن است مفید ، مضر یا خنثی باشد. این بستگی به جایی دارد که در ژن تغییر ایجاد می شود. به طور معمول بدن بیشتر جهش ها را اصلاح می کند.

جهش منفرد احتمالاً باعث ایجاد سرطان نخواهد شد. معمولاً سرطان از جهش های متعدد در طول زندگی بروز می کند. به همین دلیل سرطان بیشتر در افراد مسن بیشتر اتفاق می افتد. آنها فرصت های بیشتری برای ایجاد جهش داشته اند.