بیماری مقاربتی

متاسفانه امروزه در بین برخی از افراد در سراسر دنیا به دلیل داشتن رابطه جنسی محافظت نشده و عدم اطمینان از سابقه جنسی شریک خود؛ بیماری و عفونت های جنسی مانند کلامیدیا در حال رواج است. عفونت کلامیدیا به عنوان یکی از شایع ترین بیماری های مقاربتی یا همان STD پس از زگیل تناسلی تشخیص داده شده است.

علائم این عارضه در مردان و زنان متفاوت است که در ادامه تصمیم داریم به طور کامل آنها را بررسی کنیم.

عفونت کلامیدیا چیست؟

کلامیدیا در انگلیسی Chlamydia نامیده شده و یک عفونت شایع مقاربتی (STI) است که توسط نوعی باکتری ایجاد می شود. افرادی که به کلامیدیا مبتلا می شوند، اغلب در مراحل اولیه علائم ظاهری ندارند.

در واقع، تخمین زده شده است که 40 تا 96 درصد از افراد مبتلا به کلامیدیا هیچ علامتی ندارند. اما کلامیدیا همچنان می تواند بعداً باعث مشکلات سلامتی شود. زیرا بیماری بوده که از فردی به فرد دیگر حین رابطه جنسی منتقل می شود.

کلامیدیا درمان نشده می تواند عوارض جدی ایجاد کند، بنابراین مهم است که به طور منظم غربالگری انجام دهید و در صورت داشتن هر گونه نگرانی با پزشک یا یک متخصص صحبت کنید.

علائم کلامیدیا ممکن است مشابه علائم سایر بیماری های مقاربتی باشد. برای درک اثرات قابل مشاهده این عفونت ها، عکس هایی از علائم ناشی از بیماری های مقاربتی مختلف را ببینید.

علت یا سبب ابتلا

کلامیدیا یک بیماری مقاربتی است که توسط سویه خاصی از باکتری به نام تراکوماتیس ایجاد می شود.

این بیماری از طریق ترشحات واژینال یا مایع منی منتقل می شود و می تواند از طریق تماس تناسلی یا رابطه جنسی دهانی، واژینال یا مقعدی بدون روش بازدارنده مانند کاندوم یا عدم استفاده از شد دهانی منتقل شود.

طبق آمار ابتلا به این عارضه در زنان بیشتر از مردان است.

برخی دیگر از عوامل خطر ابتلا به عفونت عبارتند از:

• عدم استفاده مداوم از روش های مانع مانند کاندوم با شرکای جنسی جدید
• داشتن شریک جنسی که با افراد دیگر رابطه جنسی دارد
• داشتن سابقه کلامیدیا یا سایر بیماری های مقاربتی مانند زگیل تناسلی
• https://nyushagholami.blogspot.com/2022/03/blog-post_66.html

کلامیدیا عفونتی است که از راه ارتباط جنسی منتقل می شود. بیماران مبتلا به این عفونت اغلب علائم چندانی را تجربه نمی کنند. در واقع، حدود 90 درصد زنان و 70 درصد مردان مبتلا به این STI علائمی ندارند. اما کلامیدیا بدون علامت نیز می تواند مشکلاتی برای سلامتی ایجاد کند. همچنین اگر کلامیدیا درمان نشود، می تواند عوارض جدی را ایجاد کند، بنابراین در صورت بروز هرگونه علائم، مشورت با پزشک امری الزامی است.

علت کلامیدیا چیست؟

رابطه جنسی بدون کاندوم و رابطه جنسی دهانی بدون محافظ، از راه های اصلی انتقال عفونت کلامیدیا است. انتقال این بیماری نیاز به برقراری رابطه کامل ندارد، بلکه تنها تماس با ناحیه تناسلی می تواند موجب انتقال باکتری شود. به علاوه یکی از راه انتقال این عفونت باکتریایی از زایمان است، یعنی نوزاد می تواند با عبور از مجرای زایمان مادر بیمار این عارضه را دریافت کند. به همین دلیل لازم است مادران قبل از زایمان آزمایش های مربوط به بیماری باکتریایی کلامیدیا را انجام دهند. همچنین عفونت کلامیدیا در چشم می تواند از طریق تماس دهانی یا تناسلی با چشم رخ دهد، البته این عفونت شایع نیست.

شیوع کلامیدیا

این بیماری میزان شیوع نسبتاً بالایی دارد زیرا که بر طبق آمار منتشر شده از مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) تنها در سال 2017، بیش از 1.7 میلیون مورد کلامیدیا گزارش شده است. با این حال، بسیاری از این موارد همچنان پنهان بوده و تعداد واقعی عفونت های کلامیدیا هر سال ممکن است نزدیک به 3 میلیون نفر باشد. مردان و زنان هر دو می توانند این عفونت را دریافت کنند، اما بر طبق آمار زنان به خصوص زنان جوان تر بیشتر از سایرین در معرض این عفونت هستند.
از همین روی CDC توصیه می کند که همه زنان فعال جنسی حداقل یکبار در سال برای انجام آزمایش های مربوط به بیماری های STI مراجعه نمایند.
از لحاظ آماری، برقراری رابطه جنسی با بیش از یک نفر احتمال دریافت STI را افزایش می دهد. از سایر عوامل خطر می توانیم به ابتلا به STI در گذشته یا در حال حاضر اشاره کنیم ، زیرا این عامل می تواند مقاومت بدن را کاهش دهد. همچنین قرار گرفتن در معرض تجاوز نیز ریسک ابتلا به این نوع بیماری را افزایش میدهد.

علائم کلامیدیا در مردان

اغلب مردان پس از ابتلا به این بیماری هیچ نشانه ای را تجربه نمی کنند. اما دسته ای دیگری علائمی دارند که معمولاً ظهور آنها بین 1 تا 3 هفته زمان نیاز دارد. برخی از شایع ترین نشانه های کلامیدیا در مردان عبارتند از:

1. احساس سوزش در هنگام ادرار کردن
2. ترشحات زرد یا سبز از آلت تناسلی
3. درد شکم و کمر
4. درد بیضه ها

همچنین ممکن است این بیماری عفونی در حنجره ایجاد شود. در این مورد، علائم اصلی شامل ترشحات، درد و خونریزی از این ناحیه است. برقراری رابطه جنسی دهانی با کسی که این عفونت را دارد، خطر ابتلا به کلامیدیا در گلو را افزایش می دهد. که در این صورت علائمی مانند گلودرد، سرفه یا تب ظاهر می شود.

علائم کلامیدیا در زنان

کلامیدیا به عنوان “عفونت خاموش” شناخته می شود زیرا در اغلب موارد افراد مبتلا به کلامیدیا ممکن است علائمی را تجربه نکنند. اگر زنی مبتلا به این بیماری شود، ممکن است چندین هفته به طول بیانجامد تا علائم بیماری ظاهر شوند. برخی از شایع ترین نشانه های این بیماری در زنان عبارتند از:

1. درد به هنگام مقاربت جنسی
2. ترشح از واژن
3. احساس سوزش در هنگام ادرار کردن
4. درد شکم و کمر
5. التهاب دهانه رحم (سرویکیت)
6. خونریزی بین دوره ها

در برخی از زنان، عفونت می تواند به لوله های فالوپ گسترش یابد، که ممکن است باعث ایجاد بیماری به نام التهاب لگن (PID) شود. PID یک اورژانس پزشکی محسوب می شود. علائم PID عبارتند از:

• تب
• درد شدید لگن
• حالت تهوع
• خونریزی غیرطبیعی واژینال بین دوره ها

کلامیدیا در برخی موارد رکتوم (راست روده) را آلوده میکند. که در این صورت علائمی مانند درد رکتوم، ترشحات و یا خونریزی ظاهر می شوند. همچنین این عفونت می تواند از طریق رابطه جنسی دهانی به گلو نیز منتقل شود و علائمی مانند سرفه، تب و گلو درد را ایجاد نماید.

درمان کلامیدیا

خوشبختانه کلامیدیا قابل درمان است و راه حل آن مصرف آنتی بیوتیک های خوراکی است. آزیترومایسین و داکسی سایکلین از انواع آنتی بیوتیک هایی است که معمولاً برای درمان این عارضه تجویز می شوند. البته آنتی بیوتیک های دیگری نیز برای درمان این عارضه وجود دارد اما باید در دوز مصرفی این دارو دقت کرده و مطابق نظر پزشک مصرف نمایید. معمولاً مدت زمان رفع این عفونت دو هفته می باشد.
لازم است تا پایان دوره مصرف داروها و نیز بهبودی کامل از برقراری رابطه جنسی پرهیز نمایید زیرا که هنوز هم احتمال انتقال آلودگی وجود دارد. کلامیدیا قابل درمان است، اما لازم است از رابطه بدون محافظ پرهیز کنید زیرا احتمال عود مجدد این آلودگی وجود دارد. همچنین لازم است به یاد داشته باشید عدم درمان این بیماری می تواند عوارض جدی از جمله مشکلات باروری و التهاب مزمن را به همراه داشته باشد.

درمان های خانگی برای کلامیدیا

کلامیدیا از طریق عفونت باکتریایی ایجاد می شود. و تنها راه درمان آن از بین بردن عفونت با مصرف آنتی بیوتیک است. البته
برخی از درمان های مکمل می تواند به کاهش علائم این بیماری کمک کند. یکی از درمان های خانگی که ممکن است به بهبودی علائم کلامیدیا کمک کند، مصرف گیاه دارویی گلدن سیل است که علائم این بیماری مانند التهاب و عفونت را کاهش می دهد. این گیاه سیستم ایمنی بدن را تقویت میکند تا از بروز عفونت جلوگیری کند. در نتیجه مصرف این گیاه به کاهش علائم کلامیدیا کمک میکند.

تشخیص کلامیدیا

اولین مرحله برای تشخیص کلامیدیا بررسی علائم فیزیکی بیمار است. معاینه فیزیکی به پزشک اجازه می دهد تا هر گونه ترشح، زخم، و یا علائم غیر معمول را بررسی نماید. موثرترین آزمایش تشخیصی برای کلامیدیا در زنان دریافت نمونه از واژن به وسیله سواب و آزمایش ادرار در مردان است. اگر احتمال بروز عفونت در حنجره یا گلو وجود داشته باشد، ممکن است. از گلو نیز نمونه گرفته شود.

عوارض کلامیدیا درمان نشده در زنان

کلامیدیا در زنان در صورت عدم درمان می تواند منجر به بیماری هایی دیگری نظیر PID شود، این بیماری عفونی می تواند به رحم و تخمدان آسیب برساند. PID یک بیماری دردناکی است که وضعیت اورژانسی محسوب می شود. این بیماری همچنین می تواند آسیب به لوله های فالوپ را در پی داشته و منجر به ناباروری یا بارداری خارج رحم گردد. از سایر عوارض این بیماری برای زنان سرویسیت یا التهاب گردن رحم است.
همچنین زنان باردار مبتلا به این عفونت می توانند عفونت را در طی زایمان به نوزادان خود منتقل کنند، که این مورد می تواند موجب عفونت چشم و پنومونی در نوزادان شود.

عوارض کلامیدیا درمان نشده در مردان

مردان نیز در صورت بی توجهی به درمان این عارضه می توانند مشکلات جدی را تجربه کنند. التهاب اپیدیدیم (لوله ای باریک در بیضه ها) یا همان اپیدیدیمیت یکی از عوارض این بیماری است. در صورتی که عفونت موجب درگیری غده پروستات شود، علائمی از جمله تب، ناراحتی و درد در کمر ایجاد می شود. به علاوه اورتریت ( التهاب مجرای ادرار) از دیگر عوارض این بیماری در مردان است.
آرتریت واکنشی (نوع مزمن از آرتریت التهابی) از عوارض جانبی مشترک در مردان و زنان است که موجب آرتروز، ورم ملتحمه و التهاب سیستم‌های تناسلی، ادراری و گوارشی می شود.

کلامیدیا در گلو

برخی بیماری های جنسی می توانند در طول رابطه جنسی دهانی به گلو منتقل شوند. تماس با دهان، لب ها یا زبان برای انتقال این عارضه کافی است. اگر کلامیدیا را از رابطه جنسی دهانی دریافت کنید، ممکن است مثل عفونت کلامیدیا در واژن و مقعد هیچ علامتی نداشته باشید. اما اگر علائم کلامیدیا در گلو ایجاد شود، می توانند شامل موارد زیر باشند:

• گلو درد
• خشکی گلو
• تب
• سرفه

کلامیدیا در چشم

عفونت کلامیدیا در ناحیه تناسلی رایج است، اما می تواند در بخشهای دیگر بدن مانند مقعد، گلو و حتی چشم ها نیز ایجاد شود. این بیماری در چشم از طریق تماس مستقیم یا غیر مستقیم با باکتری ایجاد می شود. به عنوان مثال، اگر شما چشم خود را با دست آلوده لمس کنید، عفونت به چشم منتقل می شود. اگر چشم دچار عفونت کلامیدیا شود، علائم زیر رخ میدهد:

• قرمزی
• ورم
• خارش
• تحریک
• مخاط یا ترشحات
• حساسیت به نور

کلامیدیا در چشم قابل درمان است اما در صورت عدم درمان، می تواند منجر به کوری شود.

کلامیدیا و سوزاک ( گونوره )

کلامیدیا و سوزاک ( گنوره ) دو نوع شایع از بیماریهای جنسی مقاربتی STI هستند که عاملی باکتریایی دارند و در طول رابطه جنسی واژنی، دهانی یا مقعدی منتقل می شوند.

هر دوی این بیماری ها معمولاً علائمی را ایجاد نمی کنند اما در صورتی که علائم بیماری ایجاد شوند. علائم کلامیدیا طی چند هفته بعد از ابتلا ایجاد می شوند در صورتی که علائم گنوره مدت زمان طولانی تری برای بروز نیاز دارد .
هر دوی این عفونت ها علائم مشابهی دارند. که عبارتند از :

• درد یا سوزش در هنگام ادرار کردن
• ترشحات غیر طبیعی از آلت تناسلی مرد، مهبل (واژن) یا مقعد
• تورم در بیضه ها یا اسکروتوم (کیسه بیضه)
• درد رکتوم
• خونریزی از رکتوم

هر دو این عفونت ها می توانند منجر به بیماری التهابی لگنی و مشکلات تولید مثل در صورت عدم درمان شوند.

گونوره در صورت عدم درمان منجر به خارش و درد در رکتوم هنگام دفع می شود.

زنان مبتلا به گنوره در صورت عدم درمان دوره طولانی تر، شدید و درد در طول رابطه جنسی را تجربه میکنند.
هر دوی این بیماری ها می توانند به طور موثر با آنتی بیوتیک درمان شوند.

آنها هر دو قابل درمان هستند و ایجاد مشکلات بعدی در دراز مدت ناشی از آنها، نادر است.

جلوگیری از کلامیدیا

مطمئن ترین راه برای جلوگیری از این عفونت ، استفاده از کاندوم در طی مقاربت جنسی است.

همچنین برای برقراری رابطه جنسی سالم رعایت نکات نیز توصیه می شود:

• پرهیز از رابطه جنسی با افراد متعدد
• انجام تست این بیماری ها در فاصله زمانی منظم
• اجتناب از رابطه جنسی دهانی بدون محافظ
• برقراری رابطه جنسی ایمن.

جهت اطلاع از دیگر بیماریهای مقاربتی به بخش مقالات کلینیک اچ پی وی مراجعه کنید.

سیفلیس عفونتی است که راه برقراری رابطه جنسی منتقل می شود. چهار مرحله اولیه، ثانویه، پنهان و سوم برای این بیماری وجود دارد. این عارضه در مرحله اولیه اولین مرحله بیماری است که در طی آن یک یا چند زخم کوچک و بدون درد را در ناحیه تناسلی، حنجره یا دهان ایجاد می شود. اگر مرحله اولیه بیماری درمان نشود، ممکن است بیماری وارد مرحله دوم شود. به همین ترتیب در صورتی که سیفلیس ثانویه درمان نشود، احتمالا بیماری به مرحله نهفته پیشرفت می کند و حتی ممکن است به تا مرحله سوم نیز پیش برود.
مرحله دوم سیفلیس قابل درمان است و برای پیشگیری از پیشرفت بیماری به مرحله سوم، دریافت این درمان ضروری است. زیرا ممکن است مرحله سوم درمان نشود و آسیب جدی به اندام های بدن وارد کند و یا موجب زوال عقل، فلج یا حتی مرگ شود.

انتقال سیفلیس

سیفلیس Syphilis  توسط باکتری به نام Treponema pallidum ایجاد می شود. انتقال باکتری از طریق شرایط زیر است :
تماس مستقیم با زخم سیفلیس (زخم معمولاً بر روی مهبل (واژن)، سینه، رکتوم، دهان و یا بر روی لب ها ایجاد می شود.)
در طول رابطه جنسی واژن، مقعد یا رابطه جنسی دهانی با یک فرد آلوده
تولد از مادر آلوده به این باکتری
مراحل ابتدایی و ثانویه این بیماری بسیار مسری هستند. اگر این بیماری در شما تشخیص داده شده باشد، باید شرکای جنسی خود را مطلع کنید تا او نیز مورد آزمایش قرار گیرد. سیفلیس نمی تواند از دستگیره های در، صندلی های توالت، شنا در استخر، لباس، حمام و … منتقل شود.
رابطه ای مستقیم بین سفلیس و HIV وجود دارد، زیرا اچ آی وی می تواند از طریق زخم های سیفلیس منتقل شود. همچنین راه های انتقال سیفلیس و HIV یکسان است. در نتیجه افراد مبتلا به این عارضه در معرض خطر ابتلا به HIV قرار دارند.

علائم سیفلیس ثانویه

سیفلیس اولیه معمولاً با ایجاد زخمی به نام شانکر آشکار می شود. این زخم در حدود سه هفته پس از ابتلا به عفونت اولیه ایجاد می شود. زخم شانکر کوچک و بدون درد است، و در نقطه انتقال عفونت اولیه، معمولا در دهان، مقعد یا اندام تناسلی ظاهر می شود و یک ماه بعد ناپدید می شود.

ممکن است بیمار اطلاعی از زخم پیدا کند و عفونت درمان نشده رها شود.
اگر در طول مرحله اولیه، عفونت درمان نشود، باکتری این بیماری مقاربتی STI از طریق جریان خون در بدن پخش شده، و سیفلیس ثانویه ایجاد می شود. علائم سیفلیس ثانویه دو تا هشت هفته پس از ابتلا به سیفلیس اولیه ایجاد می شود. مرحله ثانویه توسط بثورات و راش پوستی خارش دار مشخص می شود. این بثورات می توانند به یک قسمت از بدن شما محدود شود یا به چندین قسمت گسترش یابد. ظاهر بثورات متفاوت است. یکی از نشانه های رایج، لکه های زبر و قهوه ای رنگ روی پای و یا در کف دست است. معمولاً این راش ها پولکی است، اما می تواند صاف نیز باشد.

ادامه مطلب https://hpvdarman.com/articles/%d8%b3%db%8c%d9%81%d9%84%db%8c%d8%b3-%d8%ab%d8%a7%d9%86%d9%88%db%8c%d9%87/

بیماری های مقاربتی در زنان (STDs) به عنوان عفونت های منتقله از راه مقاربت شناخته می شوند. آنها از طریق رابطه واژن، مقعد یا تماس جنسی دهانی انتقال می یابند. رایج ترین علائم این بیماری ها شامل خارش واژن، بثورات پوستی، ترشحات غیر معمول و درد است. بسیاری از بیماری های مقاربتی زنان نشانه ای ندارند. STDs های درمان نشده، می توانند منجر به مشکلات باروری و افزایش خطر سرطان گردن رحم شوند، و یا سلامت شریک جنسی شما را با خطر مواجه نمایند.

با توجه به آمار مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، بیش از 50 درصد موارد جدید کلامیدیا و گنوره در زنان بین 15 تا 24 ساله رخ می دهد. هر ساله در سراسر جهان حدود 357 میلیون عفونت جدید سیفلیس، کلامیدیا، گنوره و تریکوموناس وجود دارد.

از آنجا که اغلب زنان مبتلا به STDs علائمی ندارند، تا مدت ها از بیماری خود اطلاع ندارند. برآورد ها نشان داده حدود 90 درصد مبتلا به این بیماری ها از وجود آن آگاه نیستند.

بیماری های مقاربتی رایج در زنان

بعضی از شایعترین بیماری های مقاربتی در زنان در زنان عبارتند از:

• زگیل تناسلی (ویروس اچ پی وی (HPV))
• سوزاک
• کلامیدیا
• تب خال ناحیه تناسلی

HPV شایع ترین نوع بیماری های مقاربتی در زنان است که عامل اصلی سرطان دهانه رحم به شمار می رود. واکسن این بیماری می تواند از ابتلا به برخی سویه های خاص آن جلوگیری نماید. گونوره و کلامیدیا عفونت های باکتریایی شایع هستند. در واقع، کلامیدیا، شایع ترین نوع بیماری های مقاربتی در زنان در ایالات متحده است. تبخال تناسلی نیز بیماری رایجی است.

*جهت اطلاعات بیشتر از ویروس اچ پی وی و روش های درمان آن پیشنهاد میشود مطلب مرتبط با اچ پی وی را بخوانید*

نشانه های شایع بیماری های مقاربتی در زنان

لازم است زنان از علائم احتمالی STD آگاه باشند، تا در صورت ابتلا به آن بتوانند به سرعت بیماری را تشخیص دهند. بعضی از نشانه های شایع ابتلا به این بیماری به این شرح است :

• تغییرات در ادرار: STD را می توان با درد و یا احساس سوزش در هنگام ادرار، نیاز مکرر به تخلیه و یا وجود خون در ادرار شناسایی نمود.
• ترشحات غیر طبیعی واژن : میزان ترشحات واژن به طور مداوم و بر طبق یک چرخه منظم تغییر می کند. تخلیه زیاد و سفید ممکن است نشانه ای از عفونت قارچی باشد و وقتی تخلیه زرد یا سبز است، از علائم گونوره یا تریکوموناس می باشد.
• خارش در ناحیه واژن : خارش یک علامت غیر اختصاصی برای بیماری های STD است زیرا می تواند ناشی از علل مختلفی ایجاد شود. به طور مثال خارش می تواند ناشی از علل زیر ایجاد شود :

واکنش آلرژیک به کاندوم لاتکس

عفونت قارچی

شپش موقت یا چرک

زگیل ناحیه تناسلی

بسیاری از STD های باکتری و ویروسی در مراحل اولیه نشانه هایی به این شرح را ایجاد می کنند :

• درد در هنگام رابطه جنسی: این علامت اغلب نادیده گرفته می شود، اما درد شکمی یا لگن هنگام رابطه جنسی می تواند نشانه ای از بیماری التهابی لگن (PID) باشد. PID اغلب در مرحله پیشرفته عفونت با کلامیدیا یا گنوره ایجاد می شود..
• خونریزی غیرطبیعی : خونریزی غیر طبیعی یکی دیگر از علائم احتمالی PID یا سایر مشکلات تولید مثل در STD است.
• جوش یا زخم : زخم یا جوش های کوچک در اطراف دهان و یا واژن می تواند نشانه ای از تبخال، HPV یا سیفلیس باشد.

جلوگیری از بیماری های مقاربتی در زنان

هر زنی باید اقدامات پیشگیرانه خاصی را برای جلوگیری از انتقال یا ابتلا به STD ها انجام دهد. برخی از این اقدامات عبارتند از :

• انجام تست ها در فاصله زمانی معین : به طور معمول، زنان باید هر سه تا پنج سال یکبار تست پاپ اسمیر را انجام دهند. تا تغییرات سلولی در آنها مورد بررسی قرار گیرد. انجام آزمایش های مربوط به بیماری های مقاربتی در زنان برای کسانی که از نظر جنسی فعال هستند، امری ضروری است.
• استفاده از محافظ ها : کاندوم میتواند از شما و شریک جنسی تان در برابر بیماری های آمیزشی محافظت نماید. استفاده از کاندوم برای انواع رابطه های دهانی، واژن و مقعد توصیه می شود. به یاد داشته باشید استفاده از روشهای پیشگیری از بارداری نظیر اسپرم کشها، قرص های جلوگیری از بارداری و سایر روشهای پیشگیری تنها از فرد در برابر بارداری محافظت کرده و تاثیری در انتقال STD ها ندارد.

بیماری های مقاربتی در زنان و بارداری